Vulgate(i)
4 praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem
5 habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo
6 reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris
7 timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges quoque et oves et boves et camelos in duas turmas
8 dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma quae reliqua est salvabitur
9 dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis tuae et benefaciam tibi
10 minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis regredior
11 erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte veniens percutiat matrem cum filiis
12 tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut harenam maris quae prae multitudine numerari non potest
13 cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera Esau fratri suo
14 capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti
15 camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti asinas viginti et pullos earum decem
16 et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem
17 et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris
18 respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque post nos venit
19 similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum
20 et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan propitiabitur mihi
21 praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in Castris
Genesis 32:4-21
RST(i)
4 и приказал им, сказав: так скажите господину моему Исаву: вот чтоговорит раб твой Иаков: я жил у Лавана и прожил доныне; 5 и есть у меня волы и ослы и мелкий скот, и рабы и рабыни; и я послал известить о себе господина моего, дабы приобрести благоволение пред очами твоими. 6 И возвратились вестники к Иакову и сказали: мы ходили к брату твоему Исаву; он идет навстречу тебе, и с ним четыреста человек. 7 Иаков очень испугался и смутился; и разделил людей, бывших с ним, и скот мелкий и крупный и верблюдов на два стана. 8 И сказал: если Исав нападет на один стан и побьетего, то остальной стан может спастись. 9 И сказал Иаков: Боже отца моего Авраама и Боже отца моего Исаака, Господи, сказавший мне: возвратись в землю твою, на родину твою, и Я буду благотворить тебе! 10 Недостоин я всех милостей и всех благодеяний, которые Ты сотворил рабу Твоему, ибо яс посохом моим перешел этот Иордан, а теперь у меня два стана. 11 Избавь меня от руки брата моего, от руки Исава, ибо я боюсь его, чтобы он, придя, не убил меня и матери с детьми. 12 Ты сказал: Я буду благотворить тебе и сделаю потомство твое, как песок морской, которого не исчислить от множества. 13 И ночевал там Иаков в ту ночь. И взял из того, что у него было, в подарок Исаву, брату своему: 14 двести коз, двадцать козлов, двести овец, двадцать овнов, 15 тридцать верблюдиц дойных с жеребятами их, сорок коров, десятьволов, двадцать ослиц, десять ослов. 16 И дал в руки рабам своим каждое стадо особо и сказал рабам своим:пойдите предо мною и оставляйте расстояние от стада до стада. 17 И приказал первому, сказав: когда брат мой Исав встретится тебе и спросит тебя, говоря: чей ты? и куда идешь? и чье это стадо пред тобою? 18 то скажи: раба твоего Иакова; это подарок, посланный господину моемуИсаву; вот, и сам он за нами. 19 То же приказал он и второму, и третьему, и всем, которые шли застадами, говоря: так скажите Исаву, когда встретите его; 20 и скажите: вот, и раб твой Иаков за нами. Ибо он сказал сам всебе : умилостивлю его дарами, которые идут предо мною, и потом увижу лице его; может быть, и примет меня. 21 И пошли дары пред ним, а он ту ночь ночевал в стане.