Genesis 44:1-14

Vulgate(i) 1 praecepit autem Ioseph dispensatori domus suae dicens imple saccos eorum frumento quantum possunt capere et pone pecuniam singulorum in summitate sacci 2 scyphum autem meum argenteum et pretium quod dedit tritici pone in ore sacci iunioris factumque est ita 3 et orto mane dimissi sunt cum asinis suis 4 iamque urbem exierant et processerant paululum tum Ioseph arcessito dispensatore domus surge inquit persequere viros et adprehensis dicito quare reddidistis malum pro bono 5 scyphum quem furati estis ipse est in quo bibit dominus meus et in quo augurari solet pessimam rem fecistis 6 fecit ille ut iusserat et adprehensis per ordinem locutus est 7 qui responderunt quare sic loquitur dominus noster ut servi tui tantum flagitii commiserint 8 pecuniam quam invenimus in summitate saccorum reportavimus ad te de terra Chanaan et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum 9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris moriatur et nos servi erimus domini nostri 10 qui dixit fiat iuxta vestram sententiam apud quem fuerit inventum ipse sit servus meus vos autem eritis innoxii 11 itaque festinato deponentes in terram saccos aperuerunt singuli 12 quos scrutatus incipiens a maiore usque ad minimum invenit scyphum in sacco Beniamin 13 at illi scissis vestibus oneratisque rursum asinis reversi sunt in oppidum 14 primusque Iudas cum fratribus ingressus est ad Ioseph necdum enim de loco abierat omnesque ante eum in terra pariter corruerunt
RST(i) 1 И приказал Иосиф начальнику дома своего, говоря: наполни мешки этих людей пищею, сколько они могут нести, и серебро каждого положи в отверстие мешка его, 2 а чашу мою, чашу серебряную, положи в отверстие мешка к младшемувместе с серебром за купленный им хлеб. И сделал тот по слову Иосифа, которое сказалон. 3 Утром, когда рассвело, эти люди были отпущены, они и ослы их. 4 Еще не далеко отошли они от города, как Иосиф сказал начальнику дома своего: ступай, догоняй этих людей и, когда догонишь, скажи им: для чего вы заплатили злом за добро? 5 Не та ли это, из которой пьет господин мой и он гадает на ней? Худо это вы сделали. 6 Он догнал их и сказал им эти слова. 7 Они сказали ему: для чего господин наш говорит такие слова? Нет, рабы твои не сделают такого дела. 8 Вот, серебро, найденное нами в отверстии мешков наших, мы обратнопринесли тебе из земли Ханаанской: как же нам украсть из дома господинатвоего серебро или золото? 9 У кого из рабов твоих найдется, тому смерть, и мы будем рабами господину нашему. 10 Он сказал: хорошо; как вы сказали, так пусть и будет: у кого найдется чаша , тот будет мне рабом, а вы будете не виноваты. 11 Они поспешно спустили каждый свой мешок на землю и открыли каждый свой мешок. 12 Он обыскал, начал со старшего и окончил младшим; и нашлась чаша в мешке Вениаминовом. 13 И разодрали они одежды свои, и, возложив каждый на осла своего ношу, возвратились в город. 14 И пришли Иуда и братья его в дом Иосифа, который был еще дома, и пали пред ним на землю.