Vulgate(i)
9 dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam
10 duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus
11 Pharisaeus stans haec apud se orabat Deus gratias ago tibi quia non sum sicut ceteri hominum raptores iniusti adulteri vel ut etiam hic publicanus
12 ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideo
13 et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori
14 dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur
15 adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos
16 Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei
17 amen dico vobis quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer non intrabit in illud
18 et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo
19 dixit autem ei Iesus quid me dicis bonum nemo bonus nisi solus Deus
20 mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem
21 qui ait haec omnia custodivi a iuventute mea
22 quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me
23 his ille auditis contristatus est quia dives erat valde
24 videns autem illum Iesus tristem factum dixit quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei intrabunt
25 facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei
26 et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri
27 ait illis quae inpossibilia sunt apud homines possibilia sunt apud Deum
28 ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te
29 qui dixit eis amen dico vobis nemo est qui reliquit domum aut parentes aut fratres aut uxorem aut filios propter regnum Dei
30 et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam
31 adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis
32 tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur
33 et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget
34 et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur
35 factum est autem cum adpropinquaret Hiericho caecus quidam sedebat secus viam mendicans
36 et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset
37 dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret
38 et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei
39 et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei
40 stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum
41 dicens quid tibi vis faciam at ille dixit Domine ut videam
42 et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit
43 et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo
Luke 18:9-43
RST(i)
9 Сказал также к некоторым, которые уверены были о себе, что они праведны, и уничижалидругих, следующую притчу: 10 два человека вошли в храм помолиться: один фарисей, а другой мытарь. 11 Фарисей, став, молился сам в себе так: Боже! благодарю Тебя, что я не таков, как прочие люди, грабители, обидчики, прелюбодеи, или как этот мытарь: 12 пощусь два раза в неделю, даю десятую часть из всего, что приобретаю. 13 Мытарь же, стоя вдали, не смел даже поднять глаз на небо; но, ударяя себя в грудь, говорил: Боже! будь милостив ко мне грешнику! 14 Сказываю вам, что сей пошел оправданным в дом свой более, нежели тот: ибо всякий, возвышающий сам себя, унижен будет, а унижающий себявозвысится. 15 Приносили к Нему и младенцев, чтобы Он прикоснулся к ним; ученики же, видя то, возбраняли им. 16 Но Иисус, подозвав их, сказал: пустите детей приходить ко Мне и не возбраняйте им, иботаковых есть Царствие Божие. 17 Истинно говорю вам: кто не примет Царствия Божия, как дитя, тот не войдет в него. 18 И спросил Его некто из начальствующих: Учитель благий! что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную? 19 Иисус сказал ему: что ты называешь Меня благим? никто не благ, как только один Бог; 20 знаешь заповеди: не прелюбодействуй, не убивай, не кради, не лжесвидетельствуй, почитай отца твоего и матерь твою. 21 Он же сказал: все это сохранил я от юности моей. 22 Услышав это, Иисус сказал ему: еще одного недостает тебе: все, что имеешь, продай и раздай нищим, и будешь иметь сокровище на небесах, и приходи, следуй за Мною. 23 Он же, услышав сие, опечалился, потому что был очень богат. 24 Иисус, видя, что он опечалился, сказал: как трудно имеющим богатство войти в Царствие Божие! 25 ибо удобнее верблюду пройти сквозь игольные уши, нежели богатому войти в Царствие Божие. 26 Слышавшие сие сказали: кто же может спастись? 27 Но Он сказал: невозможное человекам возможно Богу. 28 Петр же сказал: вот, мы оставили все и последовали за Тобою. 29 Он сказал им: истинно говорю вам: нет никого, кто оставил бы дом, или родителей, или братьев, или сестер, или жену, или детей для Царствия Божия, 30 и не получил бы гораздо более в сие время, и в век будущий жизни вечной. 31 Отозвав же двенадцать учеников Своих, сказал им: вот, мы восходим в Иерусалим, и совершится все, написанное через пророков о Сыне Человеческом, 32 ибо предадут Его язычникам, и поругаются над Ним, и оскорбят Его, и оплюют Его, 33 и будут бить, и убьют Его: и в третий день воскреснет. 34 Но они ничего из этого не поняли; слова сии были для них сокровенны, и они не разумели сказанного. 35 Когда же подходил Он к Иерихону, один слепой сидел у дороги, прося милостыни, 36 и, услышав, что мимо него проходит народ, спросил: что это такое? 37 Ему сказали, что Иисус Назорей идет. 38 Тогда он закричал: Иисус, Сын Давидов! помилуй меня. 39 Шедшие впереди заставляли его молчать; но он еще громче кричал: Сын Давидов! помилуй меня. 40 Иисус, остановившись, велел привести его к Себе: и, когда тот подошел к Нему, спросил его: 41 чего ты хочешь от Меня? Он сказал: Господи! чтобы мне прозреть. 42 Иисус сказал ему: прозри! вера твоя спасла тебя. 43 И он тотчас прозрел и пошел за Ним, славя Бога; и весь народ, видя это, воздал хвалу Богу.