Vulgate(i)
1 haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce fictor lucustae in principio germinantium serotini imbris et ecce serotinus post tonsorem regis
2 et factum est cum consummasset comedere herbam terrae et dixi Domine Deus propitius esto obsecro quis suscitabit Iacob quia parvulus est
3 misertus est Dominus super hoc non erit dixit Dominus
4 haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce vocabat iudicium ad ignem Dominus Deus et devoravit abyssum multam et comedit simul partem
5 et dixi Domine Deus quiesce obsecro quis suscitabit Iacob quia parvulus est
6 misertus est Dominus super hoc sed et istud non erit dixit Dominus Deus
7 haec ostendit mihi et ecce Dominus stans super murum litum et in manu eius trulla cementarii
8 et dixit Dominus ad me quid tu vides Amos et dixi trullam cementarii et dixit Dominus ecce ego ponam trullam in medio populi mei Israhel non adiciam ultra superinducere eum
9 et demolientur excelsa idoli et sanctificationes Israhel desolabuntur et consurgam super domum Hieroboam in gladio
10 et misit Amasias sacerdos Bethel ad Hieroboam regem Israhel dicens rebellavit contra te Amos in medio domus Israhel non poterit terra sustinere universos sermones eius
11 haec enim dicit Amos in gladio morietur Hieroboam et Israhel captivus migrabit de terra sua
12 et dixit Amasias ad Amos qui vides gradere fuge in terram Iuda et comede ibi panem et ibi prophetabis
13 et in Bethel non adicies ultra ut prophetes quia sanctificatio regis est et domus regni est
14 et respondit Amos et dixit ad Amasiam non sum propheta et non sum filius prophetae sed armentarius ego sum vellicans sycomoros
15 et tulit me Dominus cum sequerer gregem et dixit ad me Dominus vade propheta ad populum meum Israhel
16 et nunc audi verbum Domini tu dicis non prophetabis super Israhel et non stillabis super domum idoli
17 propter hoc haec dicit Dominus uxor tua in civitate fornicabitur et filii tui et filiae tuae in gladio cadent et humus tua funiculo metietur et tu in terra polluta morieris et Israhel captivus migrabit de terra sua
Amos 7
RST(i)
1 Такое видение открыл мне Господь Бог: вот, Он создал саранчу в начале произрастания поздней травы, и это была трава после царского покоса. 2 И было, когда она окончила есть траву на земле, я сказал: Господи Боже! пощади; как устоит Иаков? он очень мал. 3 И пожалел Господь о том; „не будет сего", сказал Господь. 4 Такое видение открыл мне Господь Бог: вот, Господь Бог произвел для суда огонь, - и он пожрал великую пучину, пожрал и часть земли. 5 И сказал я: Господи Боже! останови; как устоит Иаков? он очень мал. 6 И пожалел Господь о том; „и этого не будет", сказал Господь Бог. 7 Такое видение открыл Он мне: вот, Господь стоял наотвесной стене, и в руке у Него свинцовый отвес. 8 И сказал мне Господь: что ты видишь, Амос? Я ответил: отвес. И Господь сказал: вот, положу отвес среди народа Моего, Израиля; не буду более прощать ему. 9 И опустошены будут жертвенные высоты Исааковы, и разрушены будут святилища Израилевы, и восстану с мечом против дома Иеровоамова. 10 И послал Амасия, священник Вефильский, к Иеровоаму, царю Израильскому, сказать: Амос производит возмущение против тебя средидома Израилева; земля не может терпеть всех слов его. 11 Ибо так говорит Амос: „от меча умрет Иеровоам, а Израиль непременно отведен будет пленным из земли своей". 12 И сказал Амасия Амосу: провидец! пойди и удались в землю Иудину; там ешь хлеб, и там пророчествуй, 13 а в Вефиле больше не пророчествуй, ибо он святыня царя и домцарский. 14 И отвечал Амос и сказал Амасии: я не пророк и не сын пророка; я был пастух и собирал сикоморы. 15 Но Господь взял меня от овец и сказал мне Господь: „иди, пророчествуй к народу Моему, Израилю". 16 Теперь выслушай слово Господне. Ты говоришь: „не пророчествуй наИзраиля и не произноси слов на дом Исааков". 17 За это, вот что говорит Господь: жена твоя будет обесчещена в городе, сыновья и дочери твои падут от меча, земля твоя будет разделена межевою вервью, а ты умрешь в земле нечистой, и Израиль непременно выведен будет из земли своей.