Genesis 16

Vulgate(i) 1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar 2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti 3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem 4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam 5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te 6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit 7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in solitudine qui est in via Sur 8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio 9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius 10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine 11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam 12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula 13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me 14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad 15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel 16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem
RST(i) 1 Но Сара, жена Аврамова, не рождала ему. У ней была служанка Египтянка, именем Агарь. 2 И сказала Сара Авраму: вот, Господь заключил чрево мое, чтобы мне не рождать; войди же к служанке моей: может быть, я буду иметь детей от нее. Аврам послушался слов Сары. 3 И взяла Сара, жена Аврамова, служанку свою, Египтянку Агарь, по истечении десяти лет пребывания Аврамова в земле Ханаанской, и дала ее Авраму, мужу своему, в жену. 4 Он вошел к Агари, и она зачала. Увидев же, что зачала, она стала презирать госпожу свою. 5 И сказала Сара Авраму: в обиде моей ты виновен; я отдала служанку моюв недро твое; а она, увидев, что зачала, стала презирать меня; Господь пусть будет судьею междумною и между тобою. 6 Аврам сказал Саре: вот, служанка твоя в твоих руках; делай с нею, чтотебе угодно. И Сара стала притеснять ее, и она убежала от нее. 7 И нашел ее Ангел Господень у источника воды в пустыне, у источника на дороге к Суру. 8 И сказал ей: Агарь, служанка Сарина! откуда ты пришла и куда идешь? Она сказала: я бегу от лица Сары, госпожи моей. 9 Ангел Господень сказал ей: возвратись к госпоже своей и покорись ей. 10 И сказал ей Ангел Господень: умножая умножу потомство твое, так что нельзя будет и счесть его от множества. 11 И еще сказал ей Ангел Господень: вот, ты беременна, и родишь сына, и наречешь ему имя Измаил, ибо услышал Господь страдание твое; 12 он будет между людьми, как дикий осел; руки его на всех, и руки всех нанего; жить будет он пред лицем всех братьев своих. 13 И нарекла Агарь Господа, Который говорил к ней, сим именем: Ты Бог видящий меня. Ибо сказала она: точно я видела здесь в след видящего меня. 14 Посему источник тот называется: Беэр-лахай-рои. Он находится между Кадесом и между Баредом. 15 Агарь родила Авраму сына; и нарек Аврам имя сыну своему, рожденному от Агари: Измаил. 16 Аврам был восьмидесяти шести лет, когда Агарь родила Авраму Измаила.