Genesis 27

Vulgate(i) 1 senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum 2 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae 3 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis 4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar 5 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris expleret 6 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei 7 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar 8 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis 9 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur 10 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur 11 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis 12 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione 13 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quae dixi 14 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius 15 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum 16 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit 17 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit 18 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi 19 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua 20 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam 21 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non 22 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est sed manus manus sunt Esau 23 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant benedicens ergo illi 24 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum 25 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto 26 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi 27 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus 28 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini 29 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur 30 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau 31 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua 32 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau 33 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus 34 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi 35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam 36 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem 37 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili mi ultra quid faciam 38 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret 39 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper 40 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis 41 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob fratrem meum 42 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te 43 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran 44 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui 45 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die 46 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere
RST(i) 1 Когда Исаак состарился и притупилось зрение глаз его, он призвал старшего сына своего Исава и сказал ему: сын мой! Тотсказал ему: вот я. 2 Он сказал: вот, я состарился; не знаю дня смерти моей; 3 возьми теперь орудия твои, колчан твой и лук твой, пойди в поле,и налови мне дичи, 4 и приготовь мне кушанье, какое я люблю, и принеси мне есть, чтобы благословила тебя душа моя, прежде нежели я умру. 5 Ревекка слышала, когда Исаак говорил сыну своему Исаву. И пошел Исав в поле достать и принести дичи; 6 а Ревекка сказала сыну своему Иакову: вот, я слышала, как отец твойговорил брату твоему Исаву: 7 принеси мне дичи и приготовь мне кушанье; я поем и благословлю тебя пред лицем Господним, пред смертью моею. 8 Теперь, сын мой, послушайся слов моих в том, что я прикажу тебе: 9 пойди в стадо и возьми мне оттуда два козленка хороших, и я приготовлю из них отцу твоему кушанье, какое он любит, 10 а ты принесешь отцу твоему, и он поест, чтобы благословить тебя пред смертью своею. 11 Иаков сказал Ревекке, матери своей: Исав, брат мой, человек косматый, а я человек гладкий; 12 может статься, ощупает меня отец мой,и я буду в глазах его обманщиком и наведу на себя проклятие, а не благословение. 13 Мать его сказала ему: на мне пусть будет проклятие твое, сын мой, только послушайся слов моих и пойди, принеси мне. 14 Он пошел, и взял, и принес матери своей; и мать его сделала кушанье, какое любил отец его. 15 И взяла Ревекка богатую одежду старшего сына своего Исава, бывшуюу ней в доме, и одела в нее младшего сына своего Иакова; 16 а руки его и гладкую шею его обложила кожею козлят; 17 и дала кушанье и хлеб, которые она приготовила, в руки Иакову,сыну своему. 18 Он вошел к отцу своему и сказал: отец мой! Тот сказал: вот я; кто ты, сын мой? 19 Иаков сказал отцу своему: я Исав, первенец твой; я сделал, как тысказал мне; встань, сядь и поешь дичи моей, чтобы благословила меня душа твоя. 20 И сказал Исаак сыну своему: что так скоро нашел ты, сын мой? Он сказал: потому что Господь Бог твой послал мне навстречу. 21 И сказал Исаак Иакову: подойди, я ощупаю тебя, сын мой, ты ли сын мой Исав, или нет? 22 Иаков подошел к Исааку, отцу своему, и он ощупал его и сказал: голос, голос Иакова; а руки, руки Исавовы. 23 И не узнал его, потому что руки его были, как руки Исава, брата его, косматые; иблагословил его 24 и сказал: ты ли сын мой Исав? Он отвечал: я. 25 Исаак сказал: подай мне, я поем дичи сына моего, чтобыблагословила тебя душа моя. Иаков подал ему, и он ел; принес емуи вина, и он пил. 26 Исаак, отец его, сказал ему: подойди, поцелуй меня, сын мой. 27 Он подошел и поцеловал его. И ощутил Исаак запах от одеждыего и благословил его и сказал: вот, запах от сына моего, как запах отполя, которое благословил Господь; 28 да даст тебе Бог от росы небесной и от тука земли, и множествохлеба и вина; 29 да послужат тебе народы, и да поклонятся тебе племена; будь господином над братьями твоими, и да поклонятся тебе сыны матери твоей; проклинающие тебя – прокляты; благословляющие тебя – благословенны! 30 Как скоро совершил Исаак благословение над Иаковом, и как только вышел Иаков от лица Исаака, отца своего, Исав, брат его, пришел с ловли своей. 31 Приготовил и он кушанье, и принес отцу своему, и сказал отцу своему: встань, отец мой, и поешь дичи сына твоего, чтобы благословила меня душа твоя. 32 Исаак же, отец его, сказал ему: кто ты? Он сказал: я сын твой, первенец твой, Исав. 33 И вострепетал Исаак весьма великим трепетом, и сказал: кто ж это,который достал дичи и принес мне, и я ел от всего, прежде нежели ты пришел, и я благословил его? он и будет благословен. 34 Исав, выслушав слова отца своего, поднял громкий и весьма горький вопль и сказал отцу своему: отец мой! благослови и меня. 35 Но он сказал: брат твой пришел с хитростью и взял благословение твое. 36 И сказал он: не потому ли дано ему имя: Иаков, что он запнул меня уже два раза? Он взял первородство мое, и вот, теперь взял благословение мое. И еще сказал: неужели ты не оставил мне благословения? 37 Исаак отвечал Исаву: вот, я поставил его господином над тобою и всех братьев его отдал ему в рабы; одарил его хлебом и вином; что же я сделаю для тебя, сын мой? 38 Но Исав сказал отцу своему: неужели, отец мой, одно у тебя благословение? благослови и меня, отец мой! И возвысил Исав голос свой и заплакал. 39 И отвечал Исаак, отец его, и сказал ему: вот, от тука земли будетобитание твое и от росы небесной свыше; 40 и ты будешь жить мечом твоим и будешь служить брату твоему; будет же время , когда воспротивишься и свергнешь иго его с выи твоей. 41 И возненавидел Исав Иакова за благословение, которым благословил его отец его; и сказал Исав в сердце своем: приближаются дни плача по отце моем, и я убью Иакова, брата моего. 42 И пересказаны были Ревекке слова Исава, старшего сына ее; и она послала, и призвала младшего сына своего Иакова, исказала ему: вот, Исав, брат твой, грозит убить тебя; 43 и теперь, сын мой, послушайся слов моих, встань, беги к Лавану, брату моему, в Харран, 44 и поживи у него несколько времени, пока утолится ярость брата твоего, 45 пока утолится гнев брата твоего на тебя, и он позабудет, что ты сделал ему: тогда я пошлю и возьму тебя оттуда; для чего мне в один день лишиться обоих вас? 46 И сказала Ревекка Исааку: я жизни не рада от дочерей Хеттейских; если Иаков возьмет жену из дочерей Хеттейских, каковы эти, из дочерей этой земли, то к чему мне и жизнь?