Job 6

Vulgate(i) 1 respondens autem Iob dixit 2 utinam adpenderentur peccata mea quibus iram merui et calamitas quam patior in statera 3 quasi harena maris haec gravior appareret unde et verba mea dolore sunt plena 4 quia sagittae Domini in me sunt quarum indignatio ebibit spiritum meum et terrores Domini militant contra me 5 numquid rugiet onager cum habuerit herbam aut mugiet bos cum ante praesepe plenum steterit 6 aut poterit comedi insulsum quod non est sale conditum aut potest aliquis gustare quod gustatum adfert mortem 7 quae prius tangere nolebat anima mea nunc prae angustia cibi mei sunt 8 quis det ut veniat petitio mea et quod expecto tribuat mihi Deus 9 et qui coepit ipse me conterat solvat manum suam et succidat me 10 et haec mihi sit consolatio ut adfligens me dolore non parcat nec contradicam sermonibus Sancti 11 quae est enim fortitudo mea ut sustineam aut quis finis meus ut patienter agam 12 nec fortitudo lapidum fortitudo mea nec caro mea aerea est 13 ecce non est auxilium mihi in me et necessarii quoque mei recesserunt a me 14 qui tollit ab amico suo misericordiam timorem Domini derelinquit 15 fratres mei praeterierunt me sicut torrens qui raptim transit in convallibus 16 qui timent pruinam inruet super eos nix 17 tempore quo fuerint dissipati peribunt et ut incaluerit solventur de loco suo 18 involutae sunt semitae gressuum eorum ambulabunt in vacuum et peribunt 19 considerate semitas Theman itinera Saba et expectate paulisper 20 confusi sunt quia speravi venerunt quoque usque ad me et pudore cooperti sunt 21 nunc venistis et modo videntes plagam meam timetis 22 numquid dixi adferte mihi et de substantia vestra donate mihi 23 vel liberate me de manu hostis et de manu robustorum eruite me 24 docete me et ego tacebo et si quid forte ignoravi instruite me 25 quare detraxistis sermonibus veritatis cum e vobis nullus sit qui possit arguere 26 ad increpandum tantum eloquia concinnatis et in ventum verba profertis 27 super pupillum inruitis et subvertere nitimini amicum vestrum 28 verumtamen quod coepistis explete praebete aurem et videte an mentiar 29 respondete obsecro absque contentione et loquentes id quod iustum est iudicate 30 et non invenietis in lingua mea iniquitatem nec in faucibus meis stultitia personabit
RST(i) 1 И отвечал Иов и сказал: 2 о, если бы верно взвешены были вопли мои, и вместе с ними положили на весы страдание мое! 3 Оно верно перетянуло бы песок морей! От того слова мои неистовы. 4 Ибо стрелы Вседержителя во мне; яд их пьет дух мой; ужасы Божииополчились против меня. 5 Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего? 6 Едят ли безвкусное без соли, и есть ли вкус в яичном белке? 7 До чего не хотела коснуться душа моя, то составляетотвратительную пищу мою. 8 О, когда бы сбылось желание мое и чаяние мое исполнил Бог! 9 О, если бы благоволил Бог сокрушить меня, простер руку Свою и сразил меня! 10 Это было бы еще отрадою мне, и я крепился бы в моей беспощадной болезни, ибо я не отвергся изречений Святаго. 11 Что за сила у меня, чтобы надеяться мне? и какой конец, чтобы длить мне жизнь мою? 12 Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя? 13 Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора? 14 К страждущему должно быть сожаление от друга его, если только он не оставил страха к Вседержителю. 15 Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи, 16 которые черны от льда и в которых скрывается снег. 17 Когда становится тепло, они умаляются, а во времяжары исчезают с мест своих. 18 Уклоняют они направление путей своих, заходят в пустыню и теряются; 19 смотрят на них дороги Фемайские, надеются на них пути Савейские, 20 но остаются пристыженными в своей надежде; приходят туда и от стыда краснеют. 21 Так и вы теперь ничто: увидели страшное и испугались. 22 Говорил ли я: дайте мне, или от достатка вашего заплатите за меня; 23 и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупитеменя? 24 Научите меня, и я замолчу; укажите, в чем я погрешил. 25 Как сильны слова правды! Но что доказывают обличения ваши? 26 Вы придумываете речи для обличения? На ветер пускаете слова ваши. 27 Вы нападаете на сироту и роете яму другу вашему. 28 Но прошу вас, взгляните на меня; буду ли я говорить ложь пред лицем вашим? 29 Пересмотрите, есть ли неправда? пересмотрите, – правда моя. 30 Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи?