Job 7:11-16

Vulgate(i) 11 quapropter et ego non parcam ori meo loquar in tribulatione spiritus mei confabulabor cum amaritudine animae meae 12 numquid mare sum ego aut cetus quia circumdedisti me carcere 13 si dixero consolabitur me lectulus meus et relevabor loquens mecum in strato meo 14 terrebis me per somnia et per visiones horrore concuties 15 quam ob rem elegit suspendium anima mea et mortem ossa mea 16 desperavi nequaquam ultra iam vivam parce mihi nihil enim sunt dies mei
RST(i) 11 Не буду же я удерживать уст моих; буду говорить встеснении духа моего; буду жаловаться в горести душимоей. 12 Разве я море или морское чудовище, что Ты поставил надо мною стражу? 13 Когда подумаю: утешит меня постель моя, унесет горесть мою ложе мое, 14 ты страшишь меня снами и видениями пугаешь меня; 15 и душа моя желает лучше прекращения дыхания, лучше смерти, нежели сбережения костей моих. 16 Опротивела мне жизнь. Не вечно жить мне. Отступи от меня, ибо дни мои суета.