Vulgate(i)
1 victori canticum David in te Domine speravi non confundar in aeternum in iustitia tua salva me
2 inclina ad me aurem tuam velociter libera me esto mihi in lapidem fortissimum et in domum munitam ut salves me
3 quia petra mea et munitio mea tu es et propter nomen tuum dux meus eris et enutries me
4 educes me de rete quod absconderunt mihi quia tu fortitudo mea es
5 in manu tua commendabo spiritum meum redemisti me Domine Deus veritatis
6 odisti custodientes vanitates frustra ego autem in Domino confisus sum
7 exultabo et laetabor in misericordia tua quia vidisti adflictionem meam cognovisti tribulationes animae meae
8 et non conclusisti me in manibus inimici posuisti in latitudine pedes meos
9 miserere mei Domine quoniam tribulor caligavit in furore oculus meus anima mea et venter meus
10 quia consumptae sunt in maerore vitae meae et anni mei in gemitu infirmata est in iniquitate fortitudo mea et ossa mea contabuerunt
11 apud omnes hostes meos factus sum obprobrium et vicinis meis nimis et timor notis meis qui videbant me in plateis fugiebant me
12 oblivioni traditus sum quasi mortuus a corde factus sum quasi vas perditum
13 audivi enim obprobrium multorum congregationem in circuitu cum inirent consilium adversum me et ut auferrent animam meam cogitarent
14 ego autem in te speravi Domine dixi Deus meus es tu
15 in manu tua tempora mea libera me de manu inimicorum meorum et persequentium me
16 ostende faciem tuam super servum tuum salva me in misericordia tua
17 Domine ne confundar quia invocavi te confundantur impii taceant in inferno
18 muta fiant labia mendacii quae loquuntur contra iustum vetera in superbia et despectione
19 quam multa est bonitas tua quam abscondisti timentibus te operatus es sperantibus in te in conspectu filiorum hominum
20 abscondes eos in protectione vultus tui a duritia viri abscondes eos in umbra a contradictione linguarum
21 benedictus Dominus qui mirabilem fecit misericordiam suam mihi in civitate munita
22 ego autem dixi in stupore meo proiectus sum de conspectu oculorum eius ergone audisti vocem deprecationis meae cum clamarem ad te
23 diligite Dominum omnes sancti eius fideles servat Dominus et retribuet his qui satis operantur superbiam
24 confortamini et roboretur cor vestrum omnes qui expectatis Dominum
Psalms 31
RST(i)
1 (30:1) Начальнику хора. Псалом Давида.(30-2) На Тебя, Господи, уповаю, да не постыжусь вовек; по правде Твоей избавь меня;
2 (30:3) приклони ко мне ухо Твое, поспеши избавить меня. Будь мне каменною твердынею, домом прибежища, чтобы спасти меня,
3 (30:4) ибо Ты каменная гора моя и ограда моя; ради имени Твоего води меня и управляй мною.
4 (30:5) Выведи меня из сети, которую тайно поставили мне, ибо Ты крепость моя.
5 (30:6) В Твою руку предаю дух мой; Ты избавлял меня, Господи, Боже истины.
6 (30:7) Ненавижу почитателей суетных идолов, но на Господа уповаю.
7 (30:8) Буду радоваться и веселиться о милости Твоей, потому что Ты призрел на бедствие мое, узнал горесть души моей
8 (30:9) и не предал меня в руки врага; поставил ногимои на пространном месте.
9 (30:10) Помилуй меня, Господи, ибо тесно мне; иссохло от горести око мое, душа моя и утроба моя.
10 (30:11) Истощилась в печали жизнь моя и лета мои в стенаниях; изнемогла от грехов моих сила моя, и кости мои иссохли.
11 (30:12) От всех врагов моих я сделался поношением даже у соседей моих и страшилищем длязнакомых моих; видящие меня на улице бегут от меня.
12 (30:13) Я забыт в сердцах, как мертвый; я – как сосуд разбитый,
13 (30:14) ибо слышу злоречие многих; отвсюду ужас, когда они сговариваются против меня, умышляют исторгнуть душу мою.
14 (30:15) А я на Тебя, Господи, уповаю; я говорю: Ты – мой Бог.
15 (30:16) В Твоей руке дни мои; избавь меня от руки врагов моих и отгонителей моих.
16 (30:17) Яви светлое лице Твое рабу Твоему; спаси меня милостью Твоею.
17 (30:18) Господи! да не постыжусь, что я к Тебе взываю; нечестивые же да посрамятся, да умолкнут в аде.
18 (30:19) Да онемеют уста лживые, которые против праведника говорят злое с гордостью и презреньем.
19 (30:20) Как много у Тебя благ, которые Ты хранишь для боящихся Тебя и которые приготовил уповающим на Тебя пред сынами человеческими!
20 (30:21) Ты укрываешь их под покровом лица Твоего от мятежей людских, скрываешь их под сенью от пререкания языков.
21 (30:22) Благословен Господь, что явил мне дивную милость Свою в укрепленном городе!
22 (30:23) В смятении моем я думал: „отвержен я от очей Твоих"; но Ты услышал голос молитвы моей, когда я воззвал к Тебе.
23 (30:24) Любите Господа, все праведные Его; Господь хранит верных и поступающим надменно воздает с избытком.
24 (30:25) Мужайтесь, и да укрепляется сердце ваше, все надеющиеся на Господа!