Vulgate(i)
1 memento creatoris tui in diebus iuventutis tuae antequam veniat tempus adflictionis et adpropinquent anni de quibus dicas non mihi placent
2 antequam tenebrescat sol et lumen et luna et stellae et revertantur nubes post pluviam
3 quando commovebuntur custodes domus et nutabuntur viri fortissimi et otiosae erunt molentes inminuto numero et tenebrescent videntes per foramina
4 et claudent ostia in platea in humilitate vocis molentis et consurgent ad vocem volucris et obsurdescent omnes filiae carminis
5 excelsa quoque timebunt et formidabunt in via florebit amigdalum inpinguabitur lucusta et dissipabitur capparis quoniam ibit homo in domum aeternitatis suae et circumibunt in platea plangentes
6 antequam rumpatur funis argenteus et recurrat vitta aurea et conteratur hydria super fontem et confringatur rota super cisternam
7 et revertatur pulvis in terram suam unde erat et spiritus redeat ad Deum qui dedit illum
8 vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes omnia vanitas
9 cumque esset sapientissimus Ecclesiastes docuit populum et enarravit quae fecerit et investigans conposuit parabolas multas
10 quaesivit verba utilia et conscripsit sermones rectissimos ac veritate plenos
11 verba sapientium sicut stimuli et quasi clavi in altum defixi quae per magistrorum concilium data sunt a pastore uno
12 his amplius fili mi ne requiras faciendi plures libros nullus est finis frequensque meditatio carnis adflictio est
13 finem loquendi omnes pariter audiamus Deum time et mandata eius observa hoc est enim omnis homo
14 et cuncta quae fiunt adducet Deus in iudicium pro omni errato sive bonum sive malum sit
Ecclesiastes 12
RST(i)
1 И помни Создателя твоего в дни юности твоей, доколе не пришли тяжелые дни и не наступили годы, о которых ты будешь говорить: „нет мне удовольствия в них!" 2 доколе не померкли солнце и свет и луна и звезды, и не нашли новыетучи вслед за дождем. 3 В тот день, когда задрожат стерегущие дом и согнутся мужи силы; и перестанут молоть мелющие, потому что их немного осталось; и помрачатся смотрящие в окно; 4 и запираться будут двери на улицу; когда замолкнетзвук жернова, и будет вставать человек по крику петуха и замолкнут дщери пения; 5 и высоты будут им страшны, и на дороге ужасы; и зацветет миндаль,и отяжелеет кузнечик, и рассыплется каперс. Ибо отходит человек в вечный дом свой, и готовы окружить его по улице плакальщицы; – 6 доколе не порвалась серебряная цепочка, и не разорвалась золотая повязка, и не разбился кувшин у источника, и не обрушилось колесо над колодезем. 7 И возвратится прах в землю, чем он и был; а дух возвратился к Богу,Который дал его. 8 Суета сует, сказал Екклесиаст, все – суета! 9 Кроме того, что Екклесиаст был мудр, он учил еще народ знанию. Он все испытывал, исследовал, и составил многопритчей. 10 Старался Екклесиаст приискивать изящные изречения, и слова истины написаны им верно. 11 Слова мудрых – как иглы и как вбитые гвозди, и составители их –от единого пастыря. 12 А что сверх всего этого, сын мой, того берегись: составлять многокниг – конца не будет, и много читать – утомительно для тела. 13 Выслушаем сущность всего: бойся Бога и заповеди Его соблюдай, потому что в этом все для человека; 14 ибо всякое дело Бог приведет на суд, и все тайное, хорошо ли оно,или худо.