Vulgate(i)
1 et elevavit me spiritus et introduxit me ad portam domus Domini orientalem quae respicit solis ortum et ecce in introitu portae viginti quinque viri et vidi in medio eorum Hiezoniam filium Azur et Pheltiam filium Banaiae principes populi
2 dixitque ad me fili hominis hii viri qui cogitant iniquitatem et tractant consilium pessimum in urbe ista
3 dicentes nonne dudum aedificatae sunt domus haec est lebes nos autem carnes
4 idcirco vaticinare de eis vaticinare fili hominis
5 et inruit in me spiritus Domini et dixit ad me loquere haec dicit Dominus sic locuti estis domus Israhel et cogitationes cordis vestri ego novi
6 plurimos occidistis in urbe hac et implestis vias eius interfectis
7 propterea haec dicit Dominus Deus interfecti vestri quos posuistis in medio eius hii sunt carnes et haec est lebes et educam vos de medio eius
8 gladium metuistis et gladium inducam super vos ait Dominus Deus
9 et eiciam vos de medio eius daboque vos in manu hostium et faciam in vobis iudicia
10 gladio cadetis in finibus Israhel iudicabo vos et scietis quia ego Dominus
11 haec non erit vobis in lebetem et vos non eritis in medio eius in carnes in finibus Israhel iudicabo vos
12 et scietis quia ego Dominus qui in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis sed iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt estis operati
13 et factum est cum prophetarem Pheltias filius Banaiae mortuus est et cecidi in faciem meam clamans voce magna et dixi heu heu heu Domine Deus consummationem tu facis reliquiarum Israhel
14 et factum est verbum Domini ad me dicens
15 fili hominis fratres tui fratres tui viri propinqui tui et omnis domus Israhel universi quibus dixerunt habitatores Hierusalem longe recedite a Domino nobis data est terra in possessionem
16 propterea haec dicit Dominus Deus quia longe feci eos in gentibus et quia dispersi eos in terris ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt
17 propterea loquere haec dicit Dominus Deus congregabo vos de populis et adunabo de terris in quibus dispersi estis daboque vobis humum Israhel
18 et ingredientur illuc et auferent omnes offensiones cunctasque abominationes eius de illa
19 et dabo eis cor unum et spiritum novum tribuam in visceribus eorum et auferam cor lapideum de carne eorum et dabo eis cor carneum
20 ut in praeceptis meis ambulent et iudicia mea custodiant faciantque ea et sint mihi in populum et ego sim eis in Deum
21 quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat horum viam in capite suo ponam dicit Dominus Deus
22 et elevaverunt cherubin alas suas et rotae cum eis et gloria Dei Israhel erat super ea
23 et ascendit gloria Domini de medio civitatis stetitque super montem qui est ad orientem urbis
24 et spiritus levavit me adduxitque in Chaldeam ad transmigrationem in visione in spiritu Dei et sublata est a me visio quam videram
25 et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quae ostenderat mihi
Ezekiel 11
RST(i)
1 И поднял меня дух, и привел меня к восточным воротам дома Господня, которые обращены к востоку. И вот, у входа в ворота двадцать пять человек; и между ними я видел Иазанию, сына Азурова, и Фалтию, сына Ванеева, князей народа. 2 И Он сказал мне: сын человеческий! вот люди, у которых на уме беззаконие и которые дают худой совет в городе сем, 3 говоря: „еще не близко; будем строить домы; он котел, а мы мясо". 4 Посему изреки на них пророчество, пророчествуй, сынчеловеческий. 5 И нисшел на меня Дух Господень и сказал мне: скажи, так говорит Господь: что говорите вы, дом Израилев, и что на ум вам приходит, это Я знаю. 6 Много убитых ваших вы положили в сем городе и улицыего наполнили трупами. 7 Посему так говорит Господь Бог: убитые ваши, которых вы положили среди него, суть мясо, а он – котел; но вас Я выведу из него. 8 Вы боитесь меча, и Я наведу на вас меч, говорит Господь Бог. 9 И выведу вас из него, и отдам вас в руку чужих, и произведу над вами суд. 10 От меча падете; на пределах Израилевых будут судить вас, и узнаете, что Я Господь. 11 Он не будет для вас котлом, и вы не будете мясом в нем; на пределах Израилевых буду судить вас. 12 И узнаете, что Я Господь; ибо по заповедям Моим вы не ходили и уставов Моих не выполняли, а поступали по уставам народов, окружающих вас. 13 И было, когда я пророчествовал, Фалтия, сын Ванеев, умер. И пал я на лице, и возопил громким голосом, и сказал: о,Господи Боже! неужели Ты хочешь до конца истребить остаток Израиля? 14 И было ко мне слово Господне: 15 сын человеческий! твоим братьям, твоим братьям, твоим единокровным и всему дому Израилеву, всем им говорят живущие в Иерусалиме: „живите вдали от Господа; нам во владение отдана эта земля". 16 На это скажи: так говорит Господь Бог: хотя Я и удалил их к народам и хотя рассеял их по землям, но Я буду для них некоторым святилищем в тех землях, куда пошли они. 17 Затем скажи: так говорит Господь Бог: Я соберу вас из народов, и возвращу вас из земель, в которые вы рассеяны; и дам вам землю Израилеву. 18 И придут туда, и извергнут из нее все гнусности ее и все мерзости ее. 19 И дам им сердце единое, и дух новый вложу вних, и возьму из плоти их сердце каменное, и дам им сердце плотяное, 20 чтобы они ходили по заповедям Моим, и соблюдали уставы Мои, и выполняли их; и будут Моим народом, а Я буду их Богом. 21 А чье сердце увлечется вслед гнусностей их и мерзостей их, поведение тех обращу на их голову, говорит Господь Бог. 22 Тогда Херувимы подняли крылья свои, и колеса подле них; и слава Бога Израилева вверху над ними. 23 И поднялась слава Господа из среды города и остановилась над горою, которая на восток от города. 24 И дух поднял меня и перенес меня в Халдею, к переселенцам, в видении, Духом Божиим. И отошло от меня видение, которое я видел. 25 И я пересказал переселенцам все слова Господа, которые Он открыл мне.