Job 10

Vulgate(i) 1 taedet animam meam vitae meae dimittam adversum me eloquium meum loquar in amaritudine animae meae 2 dicam Deo noli me condemnare indica mihi cur me ita iudices 3 numquid bonum tibi videtur si calumnieris et opprimas me opus manuum tuarum et consilium impiorum adiuves 4 numquid oculi carnei tibi sunt aut sicut videt homo et tu videbis 5 numquid sicut dies hominis dies tui et anni tui sicut humana sunt tempora 6 ut quaeras iniquitatem meam et peccatum meum scruteris 7 et scias quia nihil impium fecerim cum sit nemo qui de manu tua possit eruere 8 manus tuae plasmaverunt me et fecerunt me totum in circuitu et sic repente praecipitas me 9 memento quaeso quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me 10 nonne sicut lac mulsisti me et sicut caseum me coagulasti 11 pelle et carnibus vestisti me et ossibus et nervis conpegisti me 12 vitam et misericordiam tribuisti mihi et visitatio tua custodivit spiritum meum 13 licet haec celes in corde tuo tamen scio quia universorum memineris 14 si peccavi et ad horam pepercisti mihi cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris 15 et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria 16 et propter superbiam quasi leaenam capies me reversusque mirabiliter me crucias 17 instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et poenae militant in me 18 quare de vulva eduxisti me qui utinam consumptus essem ne oculus me videret 19 fuissem quasi qui non essem de utero translatus ad tumulum 20 numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi dimitte ergo me ut plangam paululum dolorem meum 21 antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine 22 terram miseriae et tenebrarum ubi umbra mortis et nullus ordo et sempiternus horror inhabitans
RST(i) 1 Опротивела душе моей жизнь моя; предамся печали моей; буду говорить в горести души моей. 2 Скажу Богу: не обвиняй меня; объяви мне, за что Ты со мною борешься? 3 Хорошо ли для Тебя, что Ты угнетаешь, что презираешь дело рук Твоих,а на совет нечестивых посылаешь свет? 4 Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек? 5 Разве дни Твои, как дни человека, или лета Твои, как дни мужа, 6 что Ты ищешь порока во мне и допытываешься греха во мне, 7 хотя знаешь, что я не беззаконник, и что некому избавить меня от руки Твоей? 8 Твои руки трудились надо мною и образовали всего меня кругом, – и Ты губишь меня? 9 Вспомни, что Ты, как глину, обделал меня, и в прах обращаешь меня? 10 Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня, 11 кожею и плотью одел меня, костями и жилами скрепил меня, 12 жизнь и милость даровал мне, и попечение Твое хранило дух мой? 13 Но и то скрывал Ты в сердце Своем, – знаю, что это было у Тебя, – 14 что если я согрешу, Ты заметишь и не оставишь греха моего без наказания. 15 Если я виновен, горе мне! если и прав, то не осмелюсь поднять головы моей. Я пресыщен унижением; взгляни на бедствие мое: 16 оно увеличивается. Ты гонишься за мною, как лев, и снова нападаешь на меня и чудным являешься во мне. 17 Выводишь новых свидетелей Твоих против меня; усиливаешь гнев Твой на меня; и беды, одни за другими, ополчаются против меня. 18 И зачем Ты вывел меня из чрева? пусть бы я умер, когда еще ничей глаз не видел меня; 19 пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб! 20 Не малы ли дни мои? Оставь, отступи от меня,чтобы я немного ободрился, 21 прежде нежели отойду, – и уже не возвращусь, – в страну тьмы и сенисмертной, 22 в страну мрака, каков есть мрак тени смертной, где нет устройства, где темно, как самая тьма.