Vulgate(i)
15 redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea
16 nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis
17 nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt
18 in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me
19 conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri
20 clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me
21 mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi
22 elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide
23 scio quia morti tradas me ubi constituta domus est omni viventi
24 verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis
25 flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi
26 expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae
27 interiora mea efferbuerunt absque ulla requie praevenerunt me dies adflictionis
28 maerens incedebam sine furore consurgens in turba clamavi
29 frater fui draconum et socius strutionum
30 cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate
31 versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium
Job 30:15-31
RST(i)
15 Ужасы устремились на меня; как ветер, развеялось величие мое, и счастье мое унеслось, как облако. 16 И ныне изливается душа моя во мне: дни скорби объяли меня. 17 Ночью ноют во мне кости мои, и жилы мои не имеютпокоя. 18 С великим трудом снимается с меня одежда моя; края хитона моего жмут меня. 19 Он бросил меня в грязь, и я стал, как прах и пепел. 20 Я взываю к Тебе, и Ты не внимаешь мне, – стою, а Ты только смотришь на меня. 21 Ты сделался жестоким ко мне, крепкою рукою враждуешь против меня. 22 Ты поднял меня и заставил меня носиться по ветру исокрушаешь меня. 23 Так, я знаю, что Ты приведешь меня к смерти и в дом собрания всех живущих. 24 Верно, Он не прострет руки Своей на дом костей: будут ли они кричатьпри своем разрушении? 25 Не плакал ли я о том, кто был в горе? не скорбела ли душа моя о бедных? 26 Когда я чаял добра, пришло зло; когда ожидал света, пришла тьма. 27 Мои внутренности кипят и не перестают; встретили меня дни печали. 28 Я хожу почернелый, но не от солнца; встаю в собрании и кричу. 29 Я стал братом шакалам и другом страусам. 30 Моя кожа почернела на мне, и кости мои обгорели от жара. 31 И цитра моя сделалась унылою, и свирель моя – голосом плачевным.