Vulgate(i)
1 ALEPH ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis eius
2 ALEPH me minavit et adduxit in tenebris et non in lucem
3 ALEPH tantum in me vertit et convertit manum suam tota die
4 BETH vetustam fecit pellem meam et carnem meam contrivit ossa mea
5 BETH aedificavit in gyro meo et circumdedit me felle et labore
6 BETH in tenebrosis conlocavit me quasi mortuos sempiternos
7 GIMEL circumaedificavit adversum me ut non egrediar adgravavit conpedem meam
8 GIMEL sed et cum clamavero et rogavero exclusit orationem meam
9 GIMEL conclusit vias meas lapidibus quadris semitas meas subvertit
10 DELETH ursus insidians factus est mihi leo in absconditis
11 DELETH semitas meas subvertit et confregit me posuit me desolatam
12 DELETH tetendit arcum suum et posuit me quasi signum ad sagittam
13 HE misit in renibus meis filias faretrae suae
14 HE factus sum in derisu omni populo meo canticum eorum tota die
15 HE replevit me amaritudinibus inebriavit me absinthio
16 VAV et fregit ad numerum dentes meos cibavit me cinere
17 VAV et repulsa est anima mea oblitus sum bonorum
18 VAV et dixi periit finis meus et spes mea a Domino
19 ZAI recordare paupertatis et transgressionis meae absinthii et fellis
20 ZAI memoria memor ero et tabescet in me anima mea
21 ZAI hoc recolens in corde meo ideo sperabo
22 HETH misericordiae Domini quia non sumus consumpti quia non defecerunt miserationes eius
23 HETH novae diluculo multa est fides tua
24 HETH pars mea Dominus dixit anima mea propterea expectabo eum
25 TETH bonus est Dominus sperantibus in eum animae quaerenti illum
26 TETH bonum est praestolari cum silentio salutare Domini
27 TETH bonum est viro cum portaverit iugum ab adulescentia sua
28 IOTH sedebit solitarius et tacebit quia levavit super se
29 IOTH ponet in pulvere os suum si forte sit spes
30 IOTH dabit percutienti se maxillam saturabitur obprobriis
31 CAPH quia non repellet in sempiternum Dominus
32 CAPH quia si abiecit et miserebitur secundum multitudinem misericordiarum suarum
33 CAPH non enim humiliavit ex corde suo et abiecit filios hominis
34 LAMED ut contereret sub pedibus suis omnes vinctos terrae
35 LAMED ut declinaret iudicium viri in conspectu vultus Altissimi
36 LAMED ut perverteret hominem in iudicio suo Dominus ignoravit
37 MEM quis est iste qui dixit ut fieret Domino non iubente
38 MEM ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona
39 MEM quid murmuravit homo vivens vir pro peccatis suis
40 NUN scrutemur vias nostras et quaeramus et revertamur ad Dominum
41 NUN levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in caelos
42 NUN nos inique egimus et ad iracundiam provocavimus idcirco tu inexorabilis es
43 SAMECH operuisti in furore et percussisti nos occidisti nec pepercisti
44 SAMECH opposuisti nubem tibi ne transeat oratio
45 SAMECH eradicationem et abiectionem posuisti me in medio populorum
46 FE aperuerunt super nos os suum omnes inimici
47 FE formido et laqueus facta est nobis vaticinatio et contritio
48 FE divisiones aquarum deduxit oculus meus in contritione filiae populi mei
49 AIN oculus meus adflictus est nec tacuit eo quod non esset requies
50 AIN donec respiceret et videret Dominus de caelis
51 AIN oculus meus depraedatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meae
52 SADE venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis
53 SADE lapsa est in lacu vita mea et posuerunt lapidem super me
54 SADE inundaverunt aquae super caput meum dixi perii
55 COPH invocavi nomen tuum Domine de lacis novissimis
56 COPH vocem meam audisti ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus
57 COPH adpropinquasti in die quando invocavi te dixisti ne timeas
58 RES iudicasti Domine causam animae meae redemptor vitae meae
59 RES vidisti Domine iniquitatem adversum me iudica iudicium meum
60 RES vidisti omnem furorem universas cogitationes eorum adversum me
61 SEN audisti obprobria eorum Domine omnes cogitationes eorum adversum me
62 SEN labia insurgentium mihi et meditationes eorum adversum me tota die
63 SEN sessionem eorum et resurrectionem eorum vide ego sum psalmus eorum
64 THAU reddes eis vicem Domine iuxta opera manuum suarum
65 THAU dabis eis scutum cordis laborem tuum
66 THAU persequeris in furore et conteres eos sub caelis Domine
Lamentations 3
RST(i)
1 Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его. 2 Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет. 3 Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою; 4 измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои; 5 огородил меня и обложил горечью и тяготою; 6 посадил меня в темное место, как давно умерших; 7 окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои, 8 и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою; 9 каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои. 10 Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте; 11 извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто; 12 натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел; 13 послал в почки мои стрелы из колчана Своего. 14 Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их. 15 Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью. 16 Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом. 17 И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии, 18 и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа. 19 Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи. 20 Твердо помнит это душа моя и падает во мне. 21 Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю: 22 по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось. 23 Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя! 24 Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него. 25 Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его. 26 Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа. 27 Благо человеку, когда он несет иго в юности своей; 28 сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него; 29 полагает уста свои в прах, помышляя : „может быть, еще есть надежда"; 30 подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением, 31 ибо не навек оставляет Господь. 32 Но послал горе, и помилует по великой благости Своей. 33 Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих. 34 Но, когда попирают ногами своими всех узников земли, 35 когда неправедно судят человека пред лицем Всевышнего, 36 когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь? 37 Кто это говорит: „и то бывает, чему Господь не повелел быть"? 38 Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие? 39 Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои. 40 Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу. 41 Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах: 42 мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил. 43 Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил; 44 Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша; 45 сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов. 46 Разинули на нас пасть свою все враги наши. 47 Ужас и яма, опустошение и разорение – доля наша. 48 Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего. 49 Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения, 50 доколе не призрит и не увидит Господь с небес. 51 Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города. 52 Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины; 53 повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями. 54 Воды поднялись до головы моей; я сказал: „погиб я". 55 Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой. 56 Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего. 57 Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: „не бойся". 58 Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою. 59 Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое. 60 Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня. 61 Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня, 62 речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день. 63 Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них – песнь. 64 Воздай им, Господи, по делам рук их; 65 пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них; 66 преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.