Vulgate(i)
1 pro victoria David canticum Domine investigasti me et cognovisti
2 tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam
3 intellexisti malum meum de longe semitam meam et accubitionem meam eventilasti
4 et omnes vias meas intellexisti quia non est eloquium in lingua mea
5 ecce Domine nosti omnia retrorsum et ante formasti me et posuisti super me manum tuam
6 super me est scientia et excelsior est non potero ad eam
7 quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam
8 si ascendero in caelum ibi es tu si iacuero in inferno ades
9 si sumpsero pinnas diluculo habitavero in novissimo maris
10 etiam ibi manus tua deducet me et tenebit me dextera tua
11 si dixero forte tenebrae operient me nox quoque lux erit circa me
12 nec tenebrae habent tenebras apud te et nox quasi dies lucet similes sunt tenebrae et lux
13 quoniam tu possedisti renes meos orsusque es me in utero matris meae
14 confitebor tibi quoniam terribiliter magnificasti me mirabilia opera tua et anima mea novit nimis
15 non sunt operta ossa mea a te quibus factus sum in abscondito imaginatus sum in novissimis terrae
16 informem adhuc me viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur dies formatae sunt et non est una in eis
17 mihi autem quam honorabiles facti sunt amici tui Deus quam fortes pauperes eorum
18 dinumerabo eos et harena plures erunt evigilavi et adhuc sum tecum
19 si occideris Deus impium viri sanguinum declinate a me
20 qui contradicent tibi scelerate elati sunt frustra adversarii tui
21 nonne odientes te Domine odivi et contra adversarios tuos distabui
22 perfecto odio oderam illos inimici facti sunt mihi
23 scrutare me Deus et cognosce cor meum proba me et scito cogitationes meas
24 et vide si via idoli in me est et deduc me in via aeterna
Psalms 139
RST(i)
1 (138:1) Начальнику хора. Псалом Давида. Господи! Ты испытал меня изнаешь.
2 (138:2) Ты знаешь, когда я сажусь и когда встаю; Ты разумеешь помышления мои издали.
3 (138:3) Иду ли я, отдыхаю ли – Ты окружаешь меня, и все пути мои известны Тебе.
4 (138:4) Еще нет слова на языке моем, – Ты, Господи, уже знаешь его совершенно.
5 (138:5) Сзади и спереди Ты объемлешь меня, и полагаешь на мне рукуТвою.
6 (138:6) Дивно для меня ведение Твое, – высоко, не могу постигнуть его!
7 (138:7) Куда пойду от Духа Твоего, и от лица Твоего куда убегу?
8 (138:8) Взойду ли на небо – Ты там; сойду ли в преисподнюю – и там Ты.
9 (138:9) Возьму ли крылья зари и переселюсь на край моря, –
10 (138:10) и там рука Твоя поведет меня, и удержит меня десница Твоя.
11 (138:11) Скажу ли: „может быть, тьма скроет меня, и свет вокруг меня сделается ночью";
12 (138:12) но и тьма не затмит от Тебя, и ночь светла, как день: как тьма, так и свет.
13 (138:13) Ибо Ты устроил внутренности мои и соткал меня во чреве материмоей.
14 (138:14) Славлю Тебя, потому что я дивно устроен. Дивны дела Твои, и душа моя вполне сознает это.
15 (138:15) Не сокрыты были от Тебя кости мои, когда я созидаем был в тайне, образуем был во глубине утробы.
16 (138:16) Зародыш мой видели очи Твои; в Твоей книге записаны все дни, для меня назначенные, когда ни одного из них еще не было.
17 (138:17) Как возвышенны для меня помышления Твои, Боже, и как велико число их!
18 (138:18) Стану ли исчислять их, но они многочисленнее песка; когда я пробуждаюсь, я все еще с Тобою.
19 (138:19) О, если бы Ты, Боже, поразил нечестивого! Удалитесь от меня, кровожадные!
20 (138:20) Они говорят против Тебя нечестиво; суетное замышляют врагиТвои.
21 (138:21) Мне ли не возненавидеть ненавидящих Тебя, Господи, и не возгнушаться восстающими на Тебя?
22 (138:22) Полною ненавистью ненавижу их: враги они мне.
23 (138:23) Испытай меня, Боже, и узнай сердце мое; испытай меня и узнай помышления мои;
24 (138:24) и зри, не на опасном ли я пути, и направь меня на путь вечный.