Psalms 17

Vulgate(i) 1 oratio David audi Deus iustum intende deprecationem meam auribus percipe orationem meam absque labiis mendacii 2 de vultu tuo iudicium meum prodeat oculi tui videant aequitates 3 probasti cor meum visitasti nocte conflasti me et non invenisti 4 cogitationes meas transire os meum in opere hominum propter verbum labiorum tuorum ego observavi vias latronis 5 sustenta gressus meos in callibus tuis et non labentur vestigia mea 6 ego invocavi te quia exaudies me Deus inclina aurem tuam mihi audi eloquium meum 7 mirabilem fac misericordiam tuam salvator sperantium 8 a resistentibus dexterae tuae custodi me quasi pupillam intus in oculo in umbra alarum tuarum protege me 9 a facie impiorum vastantium me inimici mei animam meam circumdederunt 10 adipe suo concluserunt et ore locuti sunt superbe 11 incedentes adversum me nunc circumdederunt me oculos suos posuerunt declinare in terram 12 similitudo eius quasi leonis desiderantis praedam et quasi catuli leonis sedentis in absconditis 13 surge Domine praeveni faciem eius incurva eum salva animam meam ab impio qui est gladius tuus 14 a viris manus tuae Domine qui mortui sunt in profundo quorum pars in vita et quorum de absconditis tuis replesti ventrem qui satiabuntur filiis et dimittent reliquias suas parvulis eorum 15 ego in iustitia videbo faciem tuam implebor cum evigilavero similitudine tua
RST(i) 1 (16:1) Молитва Давида. Услышь, Господи, правду, внемли воплю моему, прими мольбу из уст нелживых. 2 (16:2) От Твоего лица суд мне да изыдет; да воззрят очи Твои на правоту. 3 (16:3) Ты испытал сердце мое, посетил меня ночью, искусил меня и ничего не нашел; от мыслей моих не отступают уста мои. 4 (16:4) В делах человеческих, по слову уст Твоих, я охранял себя от путей притеснителя. 5 (16:5) Утверди шаги мои на путях Твоих, да не колеблются стопы мои. 6 (16:6) К Тебе взываю я, ибо Ты услышишь меня, Боже; приклони ухо Твое ко мне, услышь слова мои. 7 (16:7) Яви дивную милость Твою, Спаситель уповающих на Тебя от противящихся деснице Твоей. 8 (16:8) Храни меня, как зеницу ока; в тени крыл Твоих укрой меня 9 (16:9) от лица нечестивых, нападающих на меня, – от врагов души моей,окружающих меня: 10 (16:10) они заключились в туке своем, надменно говорят устами своими. 11 (16:11) На всяком шагу нашем ныне окружают нас; они устремили глаза свои, чтобы низложить меня на землю; 12 (16:12) они подобны льву, жаждущему добычи, подобны скимну, сидящему в местах скрытных. 13 (16:13) Восстань, Господи, предупреди их, низложи их. Избавь душу мою от нечестивого мечом Твоим, 14 (16:14) от людей – рукою Твоею, Господи, от людей мира, которых удел в этой жизни, которых чрево Ты наполняешь из сокровищниц Твоих; сыновья их сыты и оставят остаток детям своим. 15 (16:15) А я в правде буду взирать на лице Твое; пробудившись, буду насыщаться образом Твоим.