Vulgate(i)
1 et factum est in anno quarto Darii regis factum est verbum Domini ad Zacchariam in quarta mensis noni qui est casleu
2 et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogomelech et viri qui erant cum eo ad deprecandam faciem Domini
3 ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum et prophetis loquentes numquid flendum mihi est in mense quinto vel sanctificare me debeo sicuti feci iam multis annis
4 et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens
5 loquere ad omnem populum terrae et ad sacerdotes dicens cum ieiunaretis et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos numquid ieiunium ieiunastis mihi
6 et cum comedistis et cum bibistis numquid non vobis comedistis et vobismet ipsis bibistis
7 numquid non sunt verba quae locutus est Dominus in manu prophetarum priorum cum adhuc Hierusalem habitaretur et esset opulenta ipsa et urbes in circuitu eius et ad austrum et in campestribus habitaretur
8 et factum est verbum Domini ad Zacchariam dicens
9 haec ait Dominus exercituum dicens iudicium verum iudicate et misericordiam et miserationes facite unusquisque cum fratre suo
10 et viduam et pupillum et advenam et pauperem nolite calumniari et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo
11 et noluerunt adtendere et verterunt scapulam recedentem et aures suas adgravaverunt ne audirent
12 et cor suum posuerunt adamantem ne audirent legem et verba quae misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum et facta est indignatio magna a Domino exercituum
13 et factum est sicut locutus est et non audierunt sic clamabunt et non exaudiam dicit Dominus exercituum
14 et dispersi eos per omnia regna quae nesciunt et terra desolata est ab eis eo quod non esset transiens et revertens et posuerunt terram desiderabilem in desertum
Zechariah 7
RST(i)
1 В четвертый год царя Дария было слово Господне к Захарии, в четвертый день девятого месяца, Хаслева, 2 когда Вефиль послал Сарецера и Регем-Мелеха и спутников его помолиться пред лицем Господа 3 и спросить у священников, которые в доме Господа Саваофа, и у пророков, говоря: „плакать ли мне в пятый месяц и поститься, как я делалэто уже много лет?" 4 И было ко мне слово Господа Саваофа: 5 скажи всему народу земли сей и священникам так: когда вы постились и плакали в пятом и седьмом месяце, притом уже семьдесят лет, для Меня ли вы постились? для Меня ли? 6 И когда вы едите и когда пьете, не для себя ли вы едите, не для себя ли вы пьете? 7 Не те же ли слова провозглашал Господь через прежних пророков, когда еще Иерусалим был населен и покоен, и города вокруг него, южная страна и низменность, были населены? 8 И было слово Господне к Захарии: 9 так говорил тогда Господь Саваоф: производите суд справедливый иоказывайте милость и сострадание каждый брату своему; 10 вдовы и сироты, пришельца и бедного не притесняйте и зла друг противдруга не мыслите в сердце вашем. 11 Но они не хотели внимать, отворотились от Меня, и уши свои отяготили, чтобы не слышать. 12 И сердце свое окаменили, чтобы не слышать закона и слов, которыепосылал Господь Саваоф Духом Своим через прежних пророков; за то и постиг их великий гнев Господа Саваофа. 13 И было: как Он взывал, а они не слушали, так и они взывали, а Я не слушал, говорит Господь Саваоф. 14 И Я развеял их по всем народам, которых они не знали, и земля сия опустела после них, так что никто не ходил по ней ни взад, ни вперед, и они сделали вожделенную страну пустынею.