Isaiah 33

Vulgate(i) 1 vae qui praedaris nonne et ipse praedaberis et qui spernis nonne et ipse sperneris cum consummaveris depraedationem depraedaberis cum fatigatus desiveris contemnere contemneris 2 Domine miserere nostri te expectavimus esto brachium eorum in mane et salus nostra in tempore tribulationis 3 a voce angeli fugerunt populi ab exaltatione tua dispersae sunt gentes 4 et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur brucus velut cum fossae plenae fuerint de eo 5 magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion iudicio et iustitia 6 et erit fides in temporibus tuis divitiae salutis sapientia et scientia timor Domini ipse thesaurus eius 7 ecce videntes clamabunt foris angeli pacis amare flebunt 8 dissipatae sunt viae cessavit transiens per semitam irritum factum est pactum proiecit civitates non reputavit homines 9 luxit et elanguit terra confusus est Libanus et obsorduit et factus est Saron sicut desertum et concussa est Basan et Carmelus 10 nunc consurgam dicit Dominus nunc exaltabor nunc sublevabor 11 concipietis ardorem parietis stipulam spiritus vester ut ignis vorabit vos 12 et erunt populi quasi de incendio cinis spinae congregatae igni conburentur 13 audite qui longe estis quae fecerim et cognoscite vicini fortitudinem meam 14 conterriti sunt in Sion peccatores possedit tremor hypocritas quis poterit habitare de vobis cum igne devorante quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis 15 qui ambulat in iustitiis et loquitur veritates qui proicit avaritiam ex calumnia et excutit manus suas ab omni munere qui obturat aures suas ne audiat sanguinem et claudit oculos suos ne videat malum 16 iste in excelsis habitabit munimenta saxorum sublimitas eius panis ei datus est aquae eius fideles sunt 17 regem in decore suo videbunt oculi eius cernent terram de longe 18 cor tuum meditabitur timorem ubi est litteratus ubi legis verba ponderans ubi doctor parvulorum 19 populum inpudentem non videbis populum alti sermonis ita ut non possis intellegere disertitudinem linguae eius in quo nulla est sapientia 20 respice Sion civitatem sollemnitatis nostrae oculi tui videbunt Hierusalem habitationem opulentam tabernaculum quod nequaquam transferri poterit nec auferentur clavi eius in sempiternum et omnes funiculi eius non rumpentur 21 quia solummodo ibi magnificus Dominus noster locus fluviorum rivi latissimi et patentes non transibit per eum navis remigum neque trieris magna transgredietur eum 22 Dominus enim iudex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos 23 laxati sunt funiculi tui sed non praevalebunt sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas tunc dividentur spolia praedarum multarum claudi diripient rapinam 24 nec dicet vicinus elangui populus qui habitat in ea auferetur ab eo iniquitas
RST(i) 1 Горе тебе, опустошитель, который не был опустошаем,и грабитель, которого не грабили! Когда кончишь опустошение, будешь опустошен и ты; когда прекратишь грабительства, разграбят и тебя. 2 Господи! помилуй нас; на Тебя уповаем мы; будь нашею мышцею с раннего утра и спасением нашим во время тесное. 3 От грозного гласа Твоего побегут народы; когда восстанешь, рассеются племена, 4 и будут собирать добычу вашу, как собирает гусеница;бросятся на нее, как бросается саранча. 5 Высок Господь, живущий в вышних; Он наполнит Сион судом и правдою. 6 И настанут безопасные времена твои, изобилие спасения, мудрости и ведения; страхГосподень будет сокровищем твоим. 7 Вот, сильные их кричат на улицах; послы для мирагорько плачут. 8 Опустели дороги; не стало путешествующих; он нарушил договор, разрушил города, – ни во что ставит людей. 9 Земля сетует, сохнет; Ливан постыжен, увял; Сарон похож стал на пустыню, и обнажены от листьев своих Васан и Кармил. 10 Ныне Я восстану, говорит Господь, ныне поднимусь, ныне вознесусь. 11 Вы беременны сеном, разродитесь соломою; дыхание ваше – огонь,который пожрет вас. 12 И будут народы, как горящая известь, как срубленный терновник, будут сожжены в огне. 13 Слушайте, дальние, что сделаю Я; и вы, ближние, познайте могущество Мое. 14 Устрашились грешники на Сионе; трепет овладел нечестивыми: „кто изнас может жить при огне пожирающем? кто из нас может жить при вечном пламени?" – 15 Тот, кто ходит в правде и говорит истину; кто презирает корысть от притеснения, удерживает руки свои от взяток, затыкает уши свои, чтобыне слышать о кровопролитии, и закрывает глаза свои, чтобы не видеть зла; 16 тот будет обитать на высотах; убежище его – неприступные скалы; хлеб будет дан ему; вода у него не иссякнет. 17 Глаза твои увидят Царя в красоте Его, узрят землю отдаленную; 18 сердце твое будет только вспоминать об ужасах: „где делавший перепись? где весивший дань ? где осматривающий башни?" 19 Не увидишь более народа свирепого, народа с глухою, невнятною речью, с языком странным, непонятным. 20 Взгляни на Сион, город праздничных собраний наших; глаза твои увидят Иерусалим, жилище мирное, непоколебимую скинию; столпы ееникогда не исторгнутся, и ни одна вервь ее не порвется. 21 Там у нас великий Господь будет вместо рек, вместо широких каналов; туда не войдет ни одно весельное судно, и не пройдет большой корабль. 22 Ибо Господь – судия наш, Господь – законодатель наш, Господь – царь наш; Он спасет нас. 23 Ослабли веревки твои, не могут удержать мачты и натянуть паруса. Тогда будет большой раздел добычи, так что и хромые пойдут на грабеж. 24 И ни один из жителей не скажет: „я болен"; народу, живущему там,будут отпущены согрешения.