Job 32

Vulgate(i) 1 omiserunt autem tres viri isti respondere Iob eo quod iustus sibi videretur 2 et iratus indignatusque Heliu filius Barachel Buzites de cognatione Ram iratus est autem adversus Iob eo quod iustum se esse diceret coram Deo 3 porro adversum amicos eius indignatus est eo quod non invenissent responsionem rationabilem sed tantummodo condemnassent Iob 4 igitur Heliu expectavit Iob loquentem eo quod seniores se essent qui loquebantur 5 cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent iratus est vehementer 6 respondensque Heliu filius Barachel Buzites dixit iunior sum tempore vos autem antiquiores idcirco dimisso capite veritus sum indicare vobis meam sententiam 7 sperabam enim quod aetas prolixior loqueretur et annorum multitudo doceret sapientiam 8 sed ut video spiritus est in hominibus et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam 9 non sunt longevi sapientes nec senes intellegunt iudicium 10 ideo dicam audite me ostendam vobis etiam ego meam scientiam 11 expectavi enim sermones vestros audivi prudentiam vestram donec disceptaremini sermonibus 12 et donec putabam vos aliquid dicere considerabam sed ut video non est qui arguere possit Iob et respondere ex vobis sermonibus eius 13 ne forte dicatis invenimus sapientiam Deus proiecit eum non homo 14 nihil locutus est mihi et ego non secundum vestros sermones respondebo illi 15 extimuerunt non responderunt ultra abstuleruntque a se eloquia 16 quoniam igitur expectavi et non sunt locuti steterunt nec responderunt ultra 17 respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam 18 plenus sum enim sermonibus et coartat me spiritus uteri mei 19 en venter meus quasi mustum absque spiraculo quod lagunculas novas disrumpit 20 loquar et respirabo paululum aperiam labia mea et respondebo 21 non accipiam personam viri et Deum homini non aequabo 22 nescio enim quamdiu subsistam et si post modicum tollat me factor meus
RST(i) 1 Когда те три мужа перестали отвечать Иову, потому что он был правв глазах своих, 2 тогда воспылал гнев Елиуя, сына Варахиилова, Вузитянина из племениРамова: воспылал гнев его на Иова за то, что он оправдывал себя больше, нежели Бога, 3 а на трех друзей его воспылал гнев его за то, что они не нашли, что отвечать, а между тем обвиняли Иова. 4 Елиуй ждал, пока Иов говорил, потому что они летами были старше его. 5 Когда же Елиуй увидел, что нет ответа в устах тех трех мужей, тогда воспылал гнев его. 6 И отвечал Елиуй, сын Варахиилов, Вузитянин, и сказал: я молод летами, а вы – старцы; поэтому я робел и боялся объявлять вам мое мнение. 7 Я говорил сам себе: пусть говорят дни, и многолетие поучает мудрости. 8 Но дух в человеке и дыхание Вседержителя дает ему разумение. 9 Не многолетние только мудры, и не старики разумеют правду. 10 Поэтому я говорю: выслушайте меня, объявлю вам мое мнение и я. 11 Вот, я ожидал слов ваших, – вслушивался в суждения ваши, доколе вы придумывали, что сказать. 12 Я пристально смотрел на вас, и вот никто из вас не обличает Иова и не отвечает на слова его. 13 Не скажите: мы нашли мудрость: Бог опровергнет его, а не человек. 14 Если бы он обращал слова свои ко мне, то я не вашими речами отвечал бы ему. 15 Испугались, не отвечают более; перестали говорить. 16 И как я ждал, а они не говорят, остановились и не отвечают более, 17 то и я отвечу с моей стороны, объявлю мое мнение и я, 18 ибо я полон речами, и дух во мне теснит меня. 19 Вот, утроба моя, как вино неоткрытое: она готова прорваться, подобно новым мехам. 20 Поговорю, и будет легче мне; открою уста мои и отвечу. 21 На лице человека смотреть не буду и никакому человеку льстить не стану, 22 потому что я не умею льстить: сейчас убей меня, Творец мой.