Vulgate(i)
1 audi igitur Iob eloquia mea et omnes sermones meos ausculta
2 ecce aperui os meum loquatur lingua mea in faucibus meis
3 simplici corde meo sermones mei et sententiam labia mea puram loquentur
4 spiritus Dei fecit me et spiraculum Omnipotentis vivificavit me
5 si potes responde mihi et adversus faciem meam consiste
6 ecce et me sicut et te fecit Deus et de eodem luto ego quoque formatus sum
7 verumtamen miraculum meum non te terreat et eloquentia mea non sit tibi gravis
8 dixisti ergo in auribus meis et vocem verborum audivi
9 mundus sum ego absque delicto inmaculatus et non est iniquitas in me
10 quia querellas in me repperit ideo arbitratus est me inimicum sibi
11 posuit in nervo pedes meos custodivit omnes semitas meas
12 hoc est ergo in quo non es iustificatus respondebo tibi quia maior sit Deus homine
13 adversum eum contendis quod non ad omnia verba responderit tibi
14 semel loquitur Deus et secundo id ipsum non repetit
15 per somnium in visione nocturna quando inruit sopor super homines et dormiunt in lectulo
16 tunc aperit aures virorum et erudiens eos instruit disciplinam
17 ut avertat hominem ab his quae facit et liberet eum de superbia
18 eruens animam eius a corruptione et vitam illius ut non transeat in gladium
19 increpat quoque per dolorem in lectulo et omnia ossa eius marcescere facit
20 abominabilis ei fit in vita sua panis et animae illius cibus ante desiderabilis
21 tabescet caro eius et ossa quae tecta fuerant nudabuntur
22 adpropinquabit corruptioni anima eius et vita illius mortiferis
23 si fuerit pro eo angelus loquens unum de milibus ut adnuntiet hominis aequitatem
24 miserebitur eius et dicet libera eum et non descendat in corruptionem inveni in quo ei propitier
25 consumpta est caro eius a suppliciis revertatur ad dies adulescentiae suae
26 deprecabitur Deum et placabilis ei erit et videbit faciem eius in iubilo et reddet homini iustitiam suam
27 respiciet homines et dicet peccavi et vere deliqui et ut eram dignus non recepi
28 liberavit animam suam ne pergeret in interitum sed vivens lucem videret
29 ecce haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos
30 ut revocet animas eorum a corruptione et inluminet luce viventium
31 adtende Iob et audi me et tace dum ego loquar
32 si autem habes quod loquaris responde mihi loquere volo enim te apparere iustum
33 quod si non habes audi me tace et docebo te sapientiam
Job 33
RST(i)
1 Итак слушай, Иов, речи мои и внимай всем словам моим. 2 Вот, я открываю уста мои, язык мой говорит в гортани моей. 3 Слова мои от искренности моего сердца, и уста мои произнесут знание чистое. 4 Дух Божий создал меня, и дыхание Вседержителя дало мне жизнь. 5 Если можешь, отвечай мне и стань передо мною. 6 Вот я, по желанию твоему, вместо Бога. Я образован также из брения; 7 поэтому страх передо мною не может смутить тебя, и рука моя не будет тяжела для тебя. 8 Ты говорил в уши мои, и я слышал звук слов: 9 чист я, без порока, невинен я, и нет во мне неправды; 10 а Он нашел обвинение против меня и считает меня Своим противником; 11 поставил ноги мои в колоду, наблюдает за всеми путями моими. 12 Вот в этом ты неправ, отвечаю тебе, потому что Бог выше человека. 13 Для чего тебе состязаться с Ним? Он не дает отчета ни в каких делах Своих. 14 Бог говорит однажды и, если того не заметят, в другой раз: 15 во сне, в ночном видении, когда сон находит на людей, во время дремоты на ложе. 16 Тогда Он открывает у человека ухо и запечатлевает Свое наставление, 17 чтобы отвести человека от какого-либо предприятия и удалить от него гордость, 18 чтобы отвести душу его от пропасти и жизнь его от поражения мечом. 19 Или он вразумляется болезнью на ложе своем и жестокою болью вовсех костях своих, – 20 и жизнь его отвращается от хлеба и душа его от любимой пищи. 21 Плоть на нем пропадает, так что ее не видно, и показываются кости его, которых не было видно. 22 И душа его приближается к могиле и жизнь его – к смерти. 23 Если есть у него Ангел-наставник, один из тысячи, чтобы показатьчеловеку прямой путь его, – 24 Бог умилосердится над ним и скажет: освободи его от могилы; Я нашел умилостивление. 25 Тогда тело его сделается свежее, нежели в молодости; он возвратится к дням юности своей. 26 Будет молиться Богу, и Он – милостив к нему; с радостью взирает налице его и возвращает человеку праведность его. 27 Он будет смотреть на людей и говорить: грешил я и превращал правду, и не воздано мне; 28 Он освободил душу мою от могилы, и жизнь моя видит свет. 29 Вот, все это делает Бог два-три раза с человеком, 30 чтобы отвести душу его от могилы и просветить его светом живых. 31 Внимай, Иов, слушай меня, молчи, и я буду говорить. 32 Если имеешь, что сказать, отвечай; говори, потому что я желал бытвоего оправдания; 33 если же нет, то слушай меня: молчи, и я научу тебя мудрости.