Vulgate(i)
13 vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio
14 cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos
15 et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset
16 venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit
17 et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates
18 et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas
19 et huic ait et tu esto supra quinque civitates
20 et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario
21 timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti
22 dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi
23 et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud
24 et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet
25 et dixerunt ei domine habet decem mnas
26 dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo
Luke 19:13-26
RST(i)
13 призвав же десять рабов своих, дал им десять мин и сказал им: употребляйте их в оборот, пока я возвращусь. 14 Но граждане ненавидели его и отправили вслед за ним посольство, сказав: не хотим, чтобы онцарствовал над нами. 15 И когда возвратился, получив царство, велел призвать к себе рабов тех, которым дал серебро, чтобы узнать, кто что приобрел. 16 Пришел первый и сказал: господин! мина твоя принесла десять мин. 17 И сказал ему: хорошо, добрый раб! за то, что ты в малом был верен, возьми в управление десятьгородов. 18 Пришел второй и сказал: господин! мина твоя принесла пять мин. 19 Сказал и этому: и ты будь над пятью городами. 20 Пришел третий и сказал: господин! вот твоя мина, которую я хранил, завернув в платок, 21 ибо я боялся тебя, потому что ты человек жестокий:берешь, чего не клал, и жнешь, чего несеял. 22 Господин сказал ему: твоими устами буду судить тебя, лукавый раб! ты знал, что я человек жестокий, беру, чего не клал, и жну, чего не сеял; 23 для чего же ты не отдал серебра моего в оборот, чтобы я, придя, получил его с прибылью? 24 И сказал предстоящим: возьмите у него мину и дайте имеющему десять мин. 25 И сказали ему: господин! у него есть десять мин. 26 Сказываю вам, что всякому имеющему дано будет, а у неимеющего отнимется и то, что имеет;