Proverbs 12

Vulgate(i) 1 qui diligit disciplinam diligit scientiam qui autem odit increpationes insipiens est 2 qui bonus est hauriet a Domino gratiam qui autem confidit cogitationibus suis impie agit 3 non roborabitur homo ex impietate et radix iustorum non commovebitur 4 mulier diligens corona viro suo et putredo in ossibus eius quae confusione res dignas gerit 5 cogitationes iustorum iudicia et consilia impiorum fraudulentia 6 verba impiorum insidiantur sanguini os iustorum liberabit eos 7 verte impios et non erunt domus autem iustorum permanebit 8 doctrina sua noscetur vir qui autem vanus et excors est patebit contemptui 9 melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane 10 novit iustus animas iumentorum suorum viscera autem impiorum crudelia 11 qui operatur terram suam saturabitur panibus qui autem sectatur otium stultissimus est 12 desiderium impii munimentum est pessimorum radix autem iustorum proficiet 13 propter peccata labiorum ruina proximat malo effugiet autem iustus de angustia 14 de fructu oris sui unusquisque replebitur bonis et iuxta opera manuum suarum retribuetur ei 15 via stulti recta in oculis eius qui autem sapiens est audit consilia 16 fatuus statim indicat iram suam qui autem dissimulat iniuriam callidus est 17 qui quod novit loquitur index iustitiae est qui autem mentitur testis est fraudulentus 18 est qui promittit et quasi gladio pungitur conscientiae lingua autem sapientium sanitas est 19 labium veritatis firmum erit in perpetuum qui autem testis est repentinus concinnat linguam mendacii 20 dolus in corde cogitantium mala qui autem ineunt pacis consilia sequitur eos gaudium 21 non contristabit iustum quicquid ei acciderit impii autem replebuntur malo 22 abominatio Domino labia mendacia qui autem fideliter agunt placent ei 23 homo versutus celat scientiam et cor insipientium provocabit stultitiam 24 manus fortium dominabitur quae autem remissa est tributis serviet 25 maeror in corde viri humiliabit illud et sermone bono laetificabitur 26 qui neglegit damnum propter amicum iustus est iter autem impiorum decipiet eos 27 non inveniet fraudulentus lucrum et substantia hominis erit auri pretium 28 in semita iustitiae vita iter autem devium ducit ad mortem
RST(i) 1 Кто любит наставление, тот любит знание; а кто ненавидит обличение, тот невежда. 2 Добрый приобретает благоволение от Господа; а человека коварного Он осудит. 3 Не утвердит себя человек беззаконием; корень же праведников неподвижен. 4 Добродетельная жена – венец для мужа своего; а позорная – как гниль в костях его. 5 Промышления праведных – правда, а замыслы нечестивых – коварство. 6 Речи нечестивых – засада для пролития крови, устаже праведных спасают их. 7 Коснись нечестивых несчастие – и нет их, а дом праведных стоит. 8 Хвалят человека по мере разума его, а развращенный сердцем будетв презрении. 9 Лучше простой, но работающий на себя, нежели выдающий себя за знатного, но нуждающийся в хлебе. 10 Праведный печется и о жизни скота своего, сердце же нечестивых жестоко. 11 Кто возделывает землю свою, тот будет насыщатьсяхлебом; а кто идет по следам празднолюбцев, тот скудоумен. 12 Нечестивый желает уловить в сеть зла; но корень праведных тверд. 13 Нечестивый уловляется грехами уст своих; но праведник выйдет из беды. 14 От плода уст своих человек насыщается добром, и воздаяние человеку – по делам рук его. 15 Путь глупого прямой в его глазах; но кто слушает совета, тот мудр. 16 У глупого тотчас же выкажется гнев его, а благоразумный скрывает оскорбление. 17 Кто говорит то, что знает, тот говорит правду; а у свидетеля ложного – обман. 18 Иной пустослов уязвляет как мечом, а язык мудрых – врачует. 19 Уста правдивые вечно пребывают, а лживый язык – только на мгновение. 20 Коварство – в сердце злоумышленников, радость – у миротворцев. 21 Не приключится праведнику никакого зла, нечестивые же будут преисполнены зол. 22 Мерзость пред Господом – уста лживые, а говорящие истину благоугодны Ему. 23 Человек рассудительный скрывает знание, а сердце глупых высказывает глупость. 24 Рука прилежных будет господствовать, а лениваябудет под данью. 25 Тоска на сердце человека подавляет его, а доброе слово развеселяет его. 26 Праведник указывает ближнему своему путь, а путьнечестивых вводит их в заблуждение. 27 Ленивый не жарит своей дичи; а имущество человека прилежного многоценно. 28 На пути правды – жизнь, и на стезе ее нет смерти.