Vulgate(i)
1 canticum graduum memento Domine David et omnis adflictionis eius
2 qui iuravit Domino votum vovit Deo Iacob
3 si intravero in tabernaculum domus meae si adsedero super lectum straminis mei
4 si dedero somnum oculis meis et palpebris dormitationem
5 donec inveniam locum Domino tabernacula Deo Iacob
6 ecce audivimus illum in Ephrata invenimus illum in regione saltus
7 intremus in tabernacula eius adoremus scabillum pedum eius
8 surge Domine in requiem tuam tu et arca fortitudinis tuae
9 sacerdotes tui induantur iustitia et sancti tui laudent
10 propter David servum tuum ne avertas faciem christi tui
11 iuravit Dominus David veritatem non avertetur ab ea de fructu ventris tui ponam super sedem tuam
12 si custodierint filii tui pactum meum et testificationem meam quam docuero eos et filii eorum usque in aeternum sedebunt super thronum tuum
13 quia elegit Dominus Sion desideravit eam in habitaculum suum
14 haec est requies mea in sempiternum hic habitabo quia desideravi eam
15 venationem eius benedicens benedicam pauperes eius saturabo pane
16 sacerdotes eius induam salutari et sancti eius laude laudabunt
17 ibi oriri faciam cornu David paravi lucernam christo meo
18 inimicos eius induam confusione super ipsum autem florebit sanctificatio eius
Psalms 132
RST(i)
1 (131:1) Песнь восхождения. Вспомни, Господи, Давида и все сокрушение его:
2 (131:2) как он клялся Господу, давал обет Сильному Иакова:
3 (131:3) „не войду в шатер дома моего, не взойду на ложе мое;
4 (131:4) не дам сна очам моим и веждам моим - дремания,
5 (131:5) доколе не найду места Господу, жилища – Сильному Иакова".
6 (131:6) Вот, мы слышали о нем в Ефрафе, нашли его на полях Иарима.
7 (131:7) Пойдем к жилищу Его, поклонимся подножию ног Его.
8 (131:8) Стань, Господи, на место покоя Твоего, - Ты и ковчег могущества Твоего.
9 (131:9) Священники Твои облекутся правдою, и святые Твои возрадуются.
10 (131:10) Ради Давида, раба Твоего, не отврати лица помазанника Твоего.
11 (131:11) Клялся Господь Давиду в истине, и не отречется ее: „от плода чрева твоего посажу на престоле твоем.
12 (131:12) Если сыновья твои будут сохранять завет Мой иоткровения Мои, которым Я научу их, то и их сыновья во веки будут сидеть на престоле твоем".
13 (131:13) Ибо избрал Господь Сион, возжелал его в жилище Себе.
14 (131:14) „Это покой Мой на веки: здесь вселюсь, ибо Я возжелал его.
15 (131:15) Пищу его благословляя благословлю, нищих его насыщу хлебом;
16 (131:16) священников его облеку во спасение, и святые его радостьювозрадуются.
17 (131:17) Там возращу рог Давиду, поставлю светильник помазаннику Моему.
18 (131:18) Врагов его облеку стыдом, а на нем будет сиять венец его".