Psalms 40

Vulgate(i) 1 pro victoria David canticum expectans expectavi Dominum et inclinatus est ad me 2 et audivit clamorem meum et eduxit me de lacu famoso de luto caeni et statuit super petram pedes meos stabilivit gressus meos 3 et dedit in ore meo canticum novum laudem Deo nostro videbunt multi et timebunt et sperabunt in Domino 4 beatus vir qui posuit Dominum confidentiam suam et non est aversus ad superbias pompasque mendacii 5 multa fecisti tu Domine Deus meus mirabilia tua et cogitationes tuas pro nobis non invenio ordinem coram te si narrare voluero et numerare plura sunt quam ut narrari queant 6 victima et oblatione non indiges aures fodisti mihi holocaustum et pro peccato non petisti 7 tunc dixi ecce venio in volumine libri scriptum est de me 8 ut facerem placitum tibi Deus meus volui et legem tuam in medio ventris mei 9 adnuntiavi iustum in ecclesia multa ecce labia mea non prohibebo Domine tu nosti 10 iustitiam tuam non abscondi in medio cordis mei fidem tuam et salutare tuum dixi non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam in ecclesia multa 11 tu Domine non prohibebis misericordias tuas a me misericordia tua et veritas iugiter servabunt me 12 circumdederunt enim me mala quorum non est numerus conprehenderunt me iniquitates meae et non potui videre plures factae sunt quam capilli capitis mei et cor meum dereliquit me 13 placeat tibi Domine ut liberes me Domine ad adiuvandum me festina 14 confundantur et revereantur simul quaerentes animam meam ut auferant eam convertantur retrorsum et confundantur qui volunt mala mihi 15 pereant post confusionem suam qui dicunt mihi va va 16 gaudeant et laetentur in te qui quaerunt te dicant iugiter magnificetur Dominus qui diligunt salutare tuum 17 ego autem sum egens et pauper Dominus sollicitus erit pro me auxilium meum et salutare meum tu Deus meus ne moreris
RST(i) 1 (39:1) Начальнику хора. Псалом Давида.(39-2) Твердо уповал я на Господа, и Он приклонился ко мне и услышал вопль мой; 2 (39:3) извлек меня из страшного рва, из тинистого болота, и поставил на камне ноги мои и утвердил стопы мои; 3 (39:4) и вложил в уста мои новую песнь – хвалу Богу нашему. Увидят многие и убоятся и будут уповать на Господа. 4 (39:5) Блажен человек, который на Господа возлагает надежду свою и не обращается к гордым и к уклоняющимся ко лжи. 5 (39:6) Много соделал Ты, Господи, Боже мой: о чудесах и помышлениях Твоих о нас – кто уподобится Тебе! – хотел бы я проповедывать и говорить, но они превышают число. 6 (39:7) Жертвы и приношения Ты не восхотел; Ты открыл мне уши; всесожжения и жертвы за грех Ты не потребовал. 7 (39:8) Тогда я сказал: вот, иду; в свитке книжном написано о мне: 8 (39:9) я желаю исполнить волю Твою, Боже мой, и закон Твой у меня в сердце. 9 (39:10) Я возвещал правду Твою в собрании великом; я не возбранял устам моим: Ты, Господи, знаешь. 10 (39:11) Правды Твоей не скрывал в сердце моем, возвещал верность Твою испасение Твое, не утаивал милости Твоей и истины Твоей пред собранием великим. 11 (39:12) Не удерживай, Господи, щедрот Твоих от меня; милость Твоя и истина Твоя да охраняют меня непрестанно, 12 (39:13) ибо окружили меня беды неисчислимые; постигли меня беззакония мои, так что видеть не могу: их более, нежели волос на голове моей;сердце мое оставило меня. 13 (39:14) Благоволи, Господи, избавить меня; Господи! поспеши на помощь мне. 14 (39:15) Да постыдятся и посрамятся все, ищущие погибели душе моей! Да будут обращены назад и преданы посмеянию желающие мне зла! 15 (39:16) Да смятутся от посрамления своего говорящие мне: „хорошо! хорошо!" 16 (39:17) Да радуются и веселятся Тобою все ищущие Тебя, и любящие спасение Твое да говорят непрестанно: „велик Господь!" 17 (39:18) Я же беден и нищ, но Господь печется о мне. Ты – помощь моя и избавитель мой, Боже мой! не замедли.