Job 4

Vulgate(i) 1 respondens autem Eliphaz Themanites dixit 2 si coeperimus loqui tibi forsitan moleste accipias sed conceptum sermonem tenere quis possit 3 ecce docuisti multos et manus lassas roborasti 4 vacillantes confirmaverunt sermones tui et genua trementia confortasti 5 nunc autem venit super te plaga et defecisti tetigit te et conturbatus es 6 timor tuus fortitudo tua patientia tua et perfectio viarum tuarum 7 recordare obsecro te quis umquam innocens perierit aut quando recti deleti sint 8 quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem et seminant dolores et metunt eos 9 flante Deo perisse et spiritu irae eius esse consumptos 10 rugitus leonis et vox leaenae et dentes catulorum leonum contriti sunt 11 tigris periit eo quod non haberet praedam et catuli leonis dissipati sunt 12 porro ad me dictum est verbum absconditum et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri eius 13 in horrore visionis nocturnae quando solet sopor occupare homines 14 pavor tenuit me et tremor et omnia ossa mea perterrita sunt 15 et cum spiritus me praesente transiret inhorruerunt pili carnis meae 16 stetit quidam cuius non agnoscebam vultum imago coram oculis meis et vocem quasi aurae lenis audivi 17 numquid homo Dei conparatione iustificabitur aut factore suo purior erit vir 18 ecce qui serviunt ei non sunt stabiles et in angelis suis repperit pravitatem 19 quanto magis hii qui habitant domos luteas qui terrenum habent fundamentum consumentur velut a tinea 20 de mane usque ad vesperum succidentur et quia nullus intellegit in aeternum peribunt 21 qui autem reliqui fuerint auferentur ex eis morientur et non in sapientia
RST(i) 1 И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал: 2 если попытаемся мы сказать к тебе слово, – не тяжело ли будет тебе? Впрочем кто может возбранить слову! 3 Вот, ты наставлял многих и опустившиеся руки поддерживал, 4 падающего восставляли слова твои, и гнущиеся колени ты укреплял. 5 А теперь дошло до тебя, и ты изнемог; коснулось тебя, и ты упал духом. 6 Богобоязненность твоя не должна ли быть твоею надеждою, и непорочность путей твоих – упованием твоим? 7 Вспомни же, погибал ли кто невинный, и где праведные бывали искореняемы? 8 Как я видал, то оравшие нечестие и сеявшие зло пожинают его; 9 от дуновения Божия погибают и от духа гнева Его исчезают. 10 Рев льва и голос рыкающего умолкает , и зубы скимнов сокрушаются; 11 могучий лев погибает без добычи, и дети львицы рассеиваются. 12 И вот, ко мне тайно принеслось слово, и ухо мое приняло нечто от него. 13 Среди размышлений о ночных видениях, когда сон находит на людей, 14 объял меня ужас и трепет и потряс все кости мои. 15 И дух прошел надо мною; дыбом стали волосы на мне. 16 Он стал, – но я не распознал вида его, – только облик был пред глазами моими; тихое веяние, – и я слышу голос: 17 человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творцасвоего? 18 Вот, Он и слугам Своим не доверяет и в Ангелах Своих усматривает недостатки: 19 тем более – в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли. 20 Между утром и вечером они распадаются; не увидишь, как они вовсе исчезнут. 21 Не погибают ли с ними и достоинства их? Они умирают, не достигнув мудрости.