Psalms 9

Vulgate(i) 1 victori pro morte filii canticum David confitebor Domino in toto corde meo narrabo omnia mirabilia tua 2 laetabor et gaudebo in te canam nomini tuo Altissimi 3 cum ceciderint inimici mei retrorsum et corruerint et perierint a facie tua 4 fecisti enim iudicium meum et causam meam sedisti super solium iudex iustitiae 5 increpuisti gentes periit impius nomen eorum delisti in sempiternum et iugiter 6 conpletae sunt solitudines in finem et civitates subvertisti periit memoria eorum cum ipsis 7 Dominus autem in sempiternum sedebit stabilivit ad iudicandum solium suum 8 et ipse iudicat orbem in iustitia iudicat populos in aequitatibus 9 et erit Dominus elevatio oppresso elevatio oportuna in angustia 10 et confident in te qui noverunt nomen tuum quoniam non dereliquisti quaerentes te Domine 11 cantate Domino habitatori Sion adnuntiate in populis commutationes eius 12 quoniam quaerens sanguinem eorum recordatus est nec oblitus est clamoris pauperum 13 misertus est mei Dominus vidit adflictionem meam ex inimicis meis 14 qui exaltat me de portis mortis ut narrem omnes laudes tuas in portis filiae Sion 15 exultabo in salutari tuo demersae sunt gentes in interitu quem fecerunt in rete quod absconderant captus est pes eorum 16 agnitus est Dominus iudicium faciens in opere manuum suarum corruit impius sonitu sempiterno 17 convertantur impii in infernum omnes gentes quae oblitae sunt Deum 18 quoniam non in aeternum oblivioni erit pauper expectatio pauperum non peribit in perpetuum 19 surge Domine non confortetur homo iudicentur gentes ante faciem tuam 20 pone Domine terrorem eis sciant gentes homines se esse semper
RST(i) 1 Начальнику хора. По смерти Лабена. Псалом Давида. (9:2) Буду славить Тебя, Господи, всем сердцем моим, возвещать все чудеса Твои. 2 (9:3) Буду радоваться и торжествовать о Тебе, петь имени Твоему, Всевышний. 3 (9:4) Когда враги мои обращены назад, то преткнутся и погибнут пред лицем Твоим, 4 (9:5) ибо Ты производил мой суд и мою тяжбу; Ты воссел на престоле,Судия праведный. 5 (9:6) Ты вознегодовал на народы, погубил нечестивого, имя их изгладил на веки и веки. 6 (9:7) У врага совсем не стало оружия, и города Ты разрушил; погибла память их с ними. 7 (9:8) Но Господь пребывает вовек; Он приготовил для суда престол Свой, 8 (9:9) и Он будет судить вселенную по правде, совершит суд над народами по правоте. 9 (9:10) И будет Господь прибежищем угнетенному, прибежищем во времена скорби; 10 (9:11) и будут уповать на Тебя знающие имя Твое, потому что Ты не оставляешь ищущих Тебя, Господи. 11 (9:12) Пойте Господу, живущему на Сионе, возвещайте между народами дела Его, 12 (9:13) ибо Он взыскивает за кровь; помнит их, не забывает вопля угнетенных. 13 (9:14) Помилуй меня, Господи; воззри на страдание мое от ненавидящих меня, – Ты, Который возносишь меня от врат смерти, 14 (9:15) чтобы я возвещал все хвалы Твои во вратах дщери Сионовой: буду радоваться о спасении Твоем. 15 (9:16) Обрушились народы в яму, которую выкопали; в сети, которую скрыли они, запуталась нога их. 16 (9:17) Познан был Господь по суду, который Он совершил; нечестивый уловлен делами рук своих. 17 (9:18) Да обратятся нечестивые в ад, – все народы, забывающие Бога. 18 (9:19) Ибо не навсегда забыт будет нищий, и надежда бедных не до конца погибнет. 19 (9:20) Восстань, Господи, да не преобладает человек, да судятся народы пред лицем Твоим. 20 (9:21) Наведи, Господи, страх на них; да знают народы, что человеки они.