Vulgate(i)
1 quia aemulatus sum contra iniquos pacem impiorum videns
2 quod non recogitaverint de morte sua et firma sint vestibula eorum
3 in labore hominum non sunt et cum hominibus non flagellabuntur
4 ideo nutriti sunt ad superbiam circumdederunt iniquitatem sibi
5 processerunt a pinguidine oculi eorum transierunt cogitationes cordis
6 inriserunt et locuti sunt in malitia calumniam de excelso loquentes
7 posuerunt in caelo os suum et lingua eorum deambulavit in terra
8 propterea convertetur populus eius hic et quis plenus invenietur in eis
9 et dixerunt quomodo novit Deus et si est scientia in Excelso
10 ecce isti impii et abundantes in saeculo multiplicaverunt divitias
11 ergone frustra mundavi cor meum et lavi in innocentia manus meas
12 et fui flagellatus tota die et increpatio mea in matutinis
13 dixi si narravero sic ecce generationem filiorum tuorum reliqui
14 et cogitavi ut intellegerem istud labor est in oculis meis
15 donec veniam ad sanctuaria Dei intellegam in novissimo eorum
16 verumtamen in lubrico posuisti eos deiecisti eos ad interitum
17 quomodo vastati sunt subito defecerunt consumpti sunt quasi non sint
18 quasi somnium evigilantis Domine in civitate tua imaginem eorum ad nihilum rediges
19 quia contractum est cor meum et lumbi mei velut ignis fumigans
20 et ego insipiens et nescius
21 quasi iumentum factus sum apud te et eram semper tecum
22 et tenebas manum dexteram meam in consilium tuum deduces me et postea in gloria suscipies me
23 quid mihi est in caelo et tecum nolui in terra
24 consumpta est caro mea et cor meum robur cordis mei et pars mea Deus in aeternum
25 quia ecce qui elongant se a te peribunt perdidisti omnem fornicantem a te
26 mihi autem adpropinquare Deo bonum est posui in Domino Deo spem meam ut narrem omnes adnuntiationes tuas
27 eruditionis Asaph ut quid Deus reppulisti in finem fumavit furor tuus in gregem pascuae tuae
28 recordare congregationis tuae quam possedisti ab initio et redemisti virgam hereditatis tuae montis Sion in quo habitasti
Psalms 73
RST(i)
1 (72:1) Псалом Асафа. Как благ Бог к Израилю, к чистым сердцем!
2 (72:2) А я – едва не пошатнулись ноги мои, едва не поскользнулись стопы мои, –
3 (72:3) я позавидовал безумным, видя благоденствие нечестивых,
4 (72:4) ибо им нет страданий до смерти их, и крепки силы их;
5 (72:5) на работе человеческой нет их, и с прочими людьми не подвергаются ударам.
6 (72:6) От того гордость, как ожерелье, обложила их, и дерзость, как наряд, одевает их;
7 (72:7) выкатились от жира глаза их, бродят помыслы в сердце;
8 (72:8) над всем издеваются, злобно разглашают клевету, говорят свысока;
9 (72:9) поднимают к небесам уста свои, и язык их расхаживает по земле.
10 (72:10) Потому туда же обращается народ Его, и пьютводу полною чашею,
11 (72:11) и говорят: „как узнает Бог? и есть ли ведение у Вышнего?"
12 (72:12) И вот, эти нечестивые благоденствуют в веке сем, умножают богатство.
13 (72:13) так не напрасно ли я очищал сердце мое и омывал в невинностируки мои,
14 (72:14) и подвергал себя ранам всякий день и обличениямвсякое утро?
15 (72:15) Но если бы я сказал: „буду рассуждать так", – то я виновен был бы пред родом сынов Твоих.
16 (72:16) И думал я, как бы уразуметь это, но это трудно было в глазах моих,
17 (72:17) доколе не вошел я во святилище Божие и не уразумел конца их.
18 (72:18) Так! на скользких путях поставил Ты их и низвергаешь их в пропасти.
19 (72:19) Как нечаянно пришли они в разорение, исчезли, погибли от ужасов!
20 (72:20) Как сновидение по пробуждении, так Ты, Господи, пробудив их, уничтожишь мечты их.
21 (72:21) Когда кипело сердце мое, и терзалась внутренность моя,
22 (72:22) тогда я был невежда и не разумел; как скот был я пред Тобою.
23 (72:23) Но я всегда с Тобою: Ты держишь меня за правую руку;
24 (72:24) Ты руководишь меня советом Твоим и потом примешь меня в славу.
25 (72:25) Кто мне на небе? и с Тобою ничего не хочу на земле.
26 (72:26) Изнемогает плоть моя и сердце мое: Бог твердыня сердца моегои часть моя вовек.
27 (72:27) Ибо вот, удаляющие себя от Тебя гибнут; Ты истребляешь всякого отступающего от Тебя.
28 (72:28) А мне благо приближаться к Богу! На Господа Бога я возложилупование мое, чтобы возвещать все дела Твои.